Sandra Obdam

Berichten met de meeste reacties

  1. Judah 4! — 128 reacties
  2. Frank is thuis!!! — 59 reacties
  3. Gelukkig nieuwjaar uit Wenen! — 41 reacties
  4. doe mee met de container — 39 reacties
  5. wel en niet genieten… — 38 reacties

Berichten van deze auteur

Strand Metangula

Mozambique is mooi, mensen!

2 uur rijden van onze stad Lichinga vandaan, ligt Metangula- aan het meer van Malawi. Daar zijn wij een paar daagjes geweest. Een huisje gehuurd op het strand, nog geen 10 meter bij het meer vandaan. Als we de luiken van ons huisje opendeden hadden we een prachtig uitzicht over het strand, het meer en de bergen daarachter. Geen glas in de vensters, alleen gaas (tegen muskieten) en houten luiken. Het waaide flink, dus de hele dag hoor je de golven aanspoelen op het strand. `s Morgens met een kop koffie genieten van de stilte, hele dag op blote voeten, zwemmen in bijna warm water, strandwandelingen maken, stenen verzamelen, verse vis kopen en BBQ. Klinkt goed he?!

Wie komt ons opzoeken? Hebben we een goede reden om nog een keer daar naartoe te gaan!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/04/30/strand-metangula/

project oliepers 1: verzoek

Wij hebben weer eens een idee! Wij blijven constant denken hoe we Mozambikanen vooruit kunnen helpen. Laatst kwam Frank op internet een olie handpers tegen (ontwikkeld door een Nederlander die veel ervaring heeft in Afrika) en ging daarover praten met collega`s die hier al langer werken en allen waren meteen enthousiast.

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/04/15/project-oliepers-1-verzoek/

Trommelbuik

Honger- als ik dat weet

Honger is de strijd
niks is nog belangrijk
mijn buik is leeg,
mijn uitgestoken trommelbuik
Wie zorgt voor mij
wie houdt van mij
wie zegt de woorden die ik nodig heb
Ik weet niet eens dat ik dat nodig heb
wie heeft mij dat ooit uitgelegd
Kan ik missen wat ik niet weet
is het belangrijk?
als ik maar eet!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/04/11/trommelbuik/

Project: Help de school met tafeltjes en stoeltjes 4: de kinderen

Iedereen die een tafeltje en stoeltje voor de school gesponsord heeft, krijgt een tekening thuisgestuurd. Hieronder kun je zien wie jouw tekening gemaakt heeft. Als je met je cursor over de foto gaat, zie je de naam van het kind verschijnen.

 

 

 

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/04/08/project-help-de-school-tafeltjes-en-stoelen-de-kinderen/

Voor mijn vriend

Voor mijn vriend

Mijn vader en mijn moeder
zijn nog altijd bij elkaar
Mijn vader en mijn moeder;
al meer dan dertig jaar
Mijn vader en mijn moeder
zij kookt voor hem, daarom houdt hij haar

Mijn vader en twee andere moeders
plus kinderen, baby`s, kleuters
krioelend, elk in eigen modderhutje
spelen eten slapen
zoveel monden om te voeden
zoveel voetjes, mag ik schoenen?
zoveel harten om te vullen
of hoort dat er niet bij?
Wat is je taak, pai
en wat is die van mij?

nu ik, nu is het mijn beurt
een vrouw al aan mijn zij
een huis om in te wonen
de taak is nu aan mij
Ik had je liefde nodig
en dat besef ik pas nu
het is niet eerlijk:
hoe moet ik leven
zonder voorbeeld van u?
anderen leefden mij voor
je liefde uitspreken- ik geloof het niet hoor!
waarom werkt het dan wel
waarom wekt het iets op
iets nieuws diep van binnen
ik wil het niet, au, stop!
en toch is het waar
ik weet het gewoon
ga ik door zoals ik weet
of opnieuw beginnen, ontdekken, groeien
… met mijn vrouw en haar buik die groeit

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/04/06/voor-mijn-vriend/

Een Afrikaanse kerkdienst

Het is zondag, we gaan naar de kerk. Om 10:00 begint de grote kerk in het centrum, dicht bij de markt. Als wij daar aankomen, zijn er al aardig wat mensen verzameld. Ze zijn aan het bidden. Allemaal door elkaar met een keyboard op de achtergrond. Die staat op z`n hardst; het galmt lekker door de opgeblazen boxen. Welkom!!

We beginnen met een welkomslied. We zingen: `delihadiapia, delihadiapia, delihadiapia` (en dan nog zeker 30x)- op een gegeven moment ga ik dus ook maar meezingen en klappen, mij wèl afvragend waarom die keyboard zo hard moet en totaal andere akkoorden speelt dan die wij zingen? Ik vraag mijn Mozambikaanse vriendin, die voor mij zit, wat ik eigenlijk aan het zingen ben en in welke taal. Het blijkt een van de stammentalen te zijn, Makua en het betekent zoiets als `prijs de Heer`- nou, dat is altijd goed! Elke zondag wordt er wel in minstens 5 talen gezongen.

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/04/06/een-afrikaanse-kerkdienst/

Project: Help de school met tafeltjes en stoeltjes 3: het resultaat

Weet je dat alle tafeltjes en stoeltjes dubbel gebruikt worden? Namelijk `s morgens door de oudste kleuters en `s middags door de tweede klassers! Voor een aantal kinderen (vooral voor de kleuters) zijn de stoelen wel een beetje hoog! Laatst ben ik (Sandra) naar de school geweest om foto`s te maken, foto`s van het eindresultaat: kinderen op hun stoeltjes en achter de tafeltjes en ook een foto apart van alle kinderen. Jawel; ik ben officieel de schoolfotograaf! Een leuke klus is dat. De meeste kinderen vonden het prachtig, sommigen vonden het allemaal erg spannend; het is wellicht de eerste keer voor ze dat ze op de foto gaan. Een jongetje spreekt bijna geen portugees, maar alleen zijn stammentaal.
Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/04/01/project-help-de-school-tafeltjes-en-stoelen-het-resultaat/

Op de markt

De markt! Een paar keer per week gaan we daar wel heen, want de markt is de plek waar je bijna al je inkopen doet. Er is veel groente, veel fruit (fastfood bestaat hier gewoon niet- oh, wat worden wij gezond!), vaak ziet het er prachtig uit! Het is een leuke plek om mensen te ontmoeten. Het zijn veelal vrouwen die achter de kraampjes staan of naast hun matje met waren, op de grond zitten. Natuurlijk met een baby op hun rug of aan de borst. Als je iets wilt kopen begin je altijd met groeten en vragen hoe het gaat. Pas daarna kun je bijvoorbeeld om de prijs vragen. Voor Mozambikanen is dat heel belangrijk: het gaat om de relaties. Enne… eigenlijk moet ik ze gelijk geven!

 

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/04/01/op-de-markt/

Estamos aqui

Het regent dat het giet
ieder zoekt zijn plekje om te schuilen
`Estamos aqui`- hier zijn wij

verstoppertje spelen:
jij moet mij zoeken
en hier ben ik!

kom je gezellig
bij mij
schuilen?

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/03/23/estamos-aqui/

Een maandagochtend bij Sandra thuis

God heeft ook niet veel kinderen….

Maandag is schoonmaakdag. Iemand uit het dorp achter ons komt mij helpen met kleding wassen (jawel; alles met de hand!). Zij wast buiten, op een steen en ik was binnen, bij de wasbak. Je raadt alleen nooit van te voren wie er komt. Toen we hier net woonden kwam een tiener mij helpen: Joaquina, maar na een paar weken kwam zij niet meer. Een volgende diende zich aan die mij vertelde dat Joaquina naar de `machamba` was gegaan. Een `machamba` is iets wat elke familie wel heeft: een veld buiten de stad waar ze vooral mais, maar soms ook andere groenten verbouwen. Oke, dan de nieuwe maar. Zij kwam alleen 3 weken en toen hield ze het voor gezien. Haar zus wilde wel graag wassen. Prima, welkom!

Joaquina hangt de was op
Vandaag kwam ineens Joaquina weer opdagen, terug van de machamba?? Zij heeft mij geholpen in het huis om eens de vloeren goed schoon te maken (dweilen… daar ben ik zelf geloof ik niet zo goed in 🙂 ). Ook `de zus` (Ana) kwam werken en nu zijn ons huisje en onze kleding weer lekker schoon! Hopen dat de was droogt, want het is regenseizoen en het weekend heeft het werkelijk waar alleen maar geregend (het leek wel een herfstweekend in NL!).

Maar wat het leukste is…

Tussen al het werk door hebben we altijd een kleine pauze. We drinken wat, eten koekjes of fruit, kletsen wat. Joaquina zat binnen; zij zegt nooit zoveel. Ik zat buiten met Ana en haar 2 kindjes (een baby en een 5-jarige). De hond wilde de koekjes roven, dus die wees ik maar weer eens flink terecht. Niet dat hij echt luistert, maar je kunt het proberen! Ik vertelde over God die alles gemaakt heeft en hoeveel belangrijker mensen zijn dan dieren in Gods ogen: mensen zijn naar het evenbeeld van God gemaakt!

Toen vertelde ik over Isa- Jezus, God`s Zoon. God`s enige zoon. `Nou`, zegt Ana, `God heeft ook niet veel kinderen!`

Wat moest ik lachen om deze uitspraak!

Ana is echt geïnteresseerd in de verhalen van God. Ik wil haar graag elke maandagochtend wat vertellen. Ook Joaquina zat met open oren te luisteren. Daarna weer aan de slag: baby wordt op de rug van de 5-jarige gebonden.

Ik ben benieuwd wie er volgende week weer komt!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/03/23/een-maandagochtend-bij-sandra-thuis/