Typisch Mozambique

Deze week weer eens een klassieker uit Mozambique: ik ging vrijdag naar de ATM om geld te halen maar het bleek dat alle zes ATM’s die deze bank heeft het niet deden. Mmm……vreeemd. Dan maar naar de volgende bank. Die deed het ook niet. Mmmm……. niet goed, morgen nog maar eens proberen. Maar ook zaterdag en ook zondag was er niets. Na wat zoeken op internet blijkt dat alle commerciële banken zich verenigd hebben om, lekker kosten effectief, 1 software platform te gebruiken van 1 provider. Deze blijkt vervolgens de stekker eruit te hebben getrokken wegens wanbetaling ( wat een verassing in Mozambique). Dus nu ligt de hele natie al een week plat! 27 miljoen mensen kunnen geen geld uit de ATM’s halen en niemand kan met zijn bankpas betalen!?!

De officiële woordvoerders spelen de vermoorde onschuld: Nee echt, we hebben alles betaald….. het is allemaal de schuld van de provider. Maar blijkbaar kiezen de banken nu toch maar eieren voor hun geld en staat er in de berichtgeving dat de banken de koppen (en beurzen) bij elkaar hebben gestoken en dat ze toch maar gaan betalen. Met een beetje mazzel kunnen we overmorgen weer wat cash in onze handen krijgen. Wordt vervolgd………..

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/11/21/typisch-mozambique/

Barack Santos geboren!

Vorige week zaterdag is onze Chileense collega Daniela bij ons in huis bevallen van een gezonde zoon: Barack Santos! Daniela zat vol smart te wachten totdat wij terug zouden komen van ons verlof want ze hoopte heel erg dat ik de bevalling kon doen. Die vrijdagochtend heeft ze nog mee geholpen met de afsluiting van het kleuter-schooljaar in Mitava (ze is kleuterjuf) en `s avonds begonnen de weeën. Eugénia hielp mee als super goede kraamverzorgster en de bevalling verliep voorspoedig. Moeder en kind maken het goed.

Altijd weer een wonder!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/11/18/barack-santos-geboren/

Wij zijn weer thuis………..

Ik zit weer op mijn oude vertrouwde bank om even een berichtje te schrijven naar jullie. Hoe gaat dat nou ‘thuiskomen in Afrika’? Wel, dat ga ik je vertellen. Na ruim drie maanden weg van huis is er natuurlijk een boel gebeurd aan deze kant van de aardbol. Dus de eerste dagen is vooral verhalen horen en proberen weer aan te sluiten bij de realiteit van Lichinga. Ik (Frank) begin met een klussenlijst. Er moest een dingetje worden nagekeken van de nieuwe auto (ik had een lampje branden waar ik de herkomst niet goed van wist) en de oude auto had kuren en moest een nieuwe accu. Ook hadden we een lekke band opgelopen onderweg die geplakt moest worden. Vervolgens functioneerde de watervoorziening niet goed en hadden we niet genoeg water voor de buurt (was er wél, maar de elektrische schakelingen hadden een probleem). Dan moet ik het internet weer aangesloten krijgen want die zeggen we af als we drie maanden weg zijn. Vervolgens een zwik papieren regelen (Sandra haar afdeling) voor onze verblijfsvergunning en zo hebben we twee dagdelen in een kantoor gewacht, maar het is gelukt om ook dat onderdeel voor een jaar af te strepen: hoera! We mogen weer een jaar blijven! Ondertussen zitten we uitgebreid met onze guards, hebben we team meetings en leiderschapsmeetings om weer up-to-date te zijn en ook om te vertellen wat wij hebben meegemaakt in NL! Judah (en Sandra!) moeten hun school ritme weer oppakken in de ochtenden en het vraagt aandacht om dat goed op de rails te krijgen. Nu is dit vooral een activiteiten lijst maar dan zijn er ook nog een heleboel andere dingen die spelen.

Ik moet weer wennen aan enorm inefficiënte processen en dat alles zo lang duurt en moeilijk gaat. Mijn gestel moet weer wennen aan het verwerken van zoveel stof en de eerste dagen speelt mijn stofallergie op. Dan landen we ook weer in het ritme van slapen en waken. De eerste dagen is er een inwijdingsritueel vlakbij en dat betekent dat we twee nachten moeten slapen met de “Lutjebroeker-kermis” in de achtertuin om vervolgens weer te moeten wennen aan het “Allah-u -akhbar”  van de moskee dat om 4.30 over de intercom wordt geslingerd. En dan nu…  de leuke dingen! Heerlijk om in ons eigen huis te zijn waar alles zo zijn eigen plekje heeft. Geweldig om in je eigen huis welkom te worden geheten met een maaltijd en vrienden. Goed om te horen dat zoveel dingen gewoon door zijn gegaan terwijl wij er niet waren. Heerlijk om alle vrienden en collega’s weer te zien. Fijn om met koffers vol mooie, leuke en nuttige dingen aan te komen die voor een hoop blijde gezichten zorgen.  Een vrolijke chaos als Judah eindelijk weer thuis is zodat ALLE vriendjes uit het dorp weer met zijn speelgoed buiten kunnen spelen. Lekker om op je eigen bank koffie te drinken en terug te zien op een geweldige tijd in NL. Wij zijn weer thuis……………!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/11/12/wij-zijn-weer-thuis/

nog eventjes in Nederland…

UITNODIGING!

Wat gaat de tijd toch snel: nog maar 16 dagen en dan stappen we alweer op het vliegtuig (25 oktober) na een heel goed en verfrissend verlof in NL.

Ook al hebben we veel mensen gezien, helaas toch echt nog niet iedereen! Mocht je ons nog willen zien en de verhalen horen over wat er allemaal voor moois in Mozambique gebeurt, kan dat op de volgende dagen:

Vrijdag 12 oktober: presentatie Mozambique in het Trefpunt, Keizerskroon, Andijk, start 20:00u.           Zondag 14 oktober zijn wij bij de Baptisten in Enkhuizen (dienst start 10:00u in de RSG – Boendersveld 3).
Donderdag 18 oktober: presentatie in Maranatha kerk, Prins Hendrikstraat 1, Castricum, start 20:00u.        En zondag 21 oktober worden we (opnieuw) uitgezonden door onze thuisgemeente: Rafael Almere, waar de dienst start om 12:30u (`s Hertogenboschplein 1, in de Zuiderpoort kerk).

– WELKOM – wij zien u/ jou graag!

 

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/10/09/nog-eventjes-in-nederland/

Nieuwsbrief juli 2018

Bij deze de nieuwsbrief van Frank & Sandra van juli 2018.

Dit keer:

  • over DTS in Quelimane
  • kliniek in Mitave
  • wakker worden in een nachtmerrie
  • verlof in NL!

Download: Nieuwsbrief juli 2018

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/08/20/nieuwsbrief-juli-2018/

elke dag 1 seconde filmen #Rozambique

Wat hebben wij genoten van Rosa de Boer! Zij was 4 maanden bij ons op bezoek en heeft mij (Sandra) vooral enorm geholpen bij het homeschoolen van 6 kinderen in 3 verschillende talen tijdens ons verblijf in Malawi. Rosa heeft een van elke dag dat zij bij ons was 1 seconde film achter elkaar geplakt en dat is een super leuk filmpje geworden. Geniet mee!
Bedankt voor alles, Rosa – #rozambique!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/05/27/elke-dag-1-seconde-filmen-rozambique/

(bijna) 10 jaar Mozambique

 

 

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/05/21/bijna-10-jaar-mozambique/

Nieuwsbrief april 2018

Bij deze de nieuwsbrief van Frank & Sandra van april 2018.

Dit keer:

  • over leiderschap
  • Malawi
  • Rosa
  • en school in 3 talen

Download: Nieuwsbrief april 2018

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/04/30/nieuwsbrief-april-2018/

Rode aarde

Zachtjes tikt de regen tegen het golfplaten dak. Of nou ja, zachtjes – luidkeels is een beter woord. Het is vrijdagmiddag en het regent, zoals vrijwel elke middag. Inmiddels weten we dat het ook weer droog wordt, en dat de uurtjes na de buien heerlijk zijn.

 

Dat wisten we vorige week nog niet. Toen arriveerden mijn dochter Rosa en ik in Nampula, een stukje naar het oosten. Daar moesten we een ruime dag overbruggen voordat we door konden vliegen naar hier, Lichinga, de plek waar we Frank en Sandra bezoeken – ik voor twee weken, Rosa voor vier maanden.
We konden terecht bij collega’s van hen die 2,5 jaar geleden naar Nampula zijn verhuisd. Die dag was een crash course in Afrika-in-het-regenseizoen – bijna een volle dag regen, een drukkende warmte, wegen vol modderkuilen. Even leek het toch niet zo’n goed idee om in januari naar Afrika te gaan. Nampula is bovendien een tamelijk vuile stad; met een prima supermarkt weliswaar maar geen aantrekkelijke plek.

Nampula centrum
Maar toen we zaterdag in Lichinga aankwamen was dat gevoel snel vergeten. Een zonnetje en een heerlijke temperatuur, en bovendien lieve vrienden die ons op stonden te wachten. En toen ik de volgende ochtend wakker werd met de zon op het raam en het geluid van spelende kinderen buiten was ik even volmaakt gelukkig. Lichinga is een uitgestrekte stad, kleiner en landelijker dan Nampula maar veel schoner en vriendelijker. Frank en Sandra wonen in een prachtig huis met uitzicht op een dal, een stukje buiten het centrum. Het ligt op vijf minuten lopen van de basis van Jeugd met een Opdracht (YWAM) waar ze werken.
Inmiddels zijn we een weekje verder en hebben we een hele stoet aan Mozambikaanse vrienden, zendelingen van over de hele wereld, buurtkinderen, Hollandse voetballers en Immigratie-officieren ontmoet. Dat laatste is met enige tegenzin, het is nogal een bureaucratie hier waardoor je zomaar gebeld kan worden om je te melden op het bureau. Die Hollandse voetballers zijn zes jongens die in Mozambique op ‘outreach’ zijn met hun DTS. Het was nooit moeilijk te weten of ze in de buurt waren: een hoop kabaal, gegil van kinderen en heel erg veel lol. Vanmorgen zijn ze (helaas) weer doorgereisd. Deze week is de opening van het jaar voor het team van YWAM uit de hele provincie Niassa. Daardoor zijn vrijwel alle collega’s hier op de basis. Het betekent ook dat we de afgelopen dagen elke dag daar zijn. Rosa is ingezet voor het kinderprogramma (onder het motto ‘Doe maar wat, ze vinden alles leuk’) en ik mag in de ochtenden studies geven aan het team. Toch handig om een tijdje bij Agapè gewerkt te hebben .
Rosa is vandaag gestart met een van haar projectjes: Polaroid-foto’s van de kinderen. Ze vinden het prachtig, en ik moet eerlijk zeggen: ik ook.
Het andere project is het stripboek Jezus Messias dat we beschikbaar willen maken. We hebben dat in Nampula al ‘geplugd’ en vandeweek hier met enkele mensen besproken. Het idee werd zeer enthousiast ontvangen en dus gaan we door naar de verdere uitvoering.
De conclusie na een week: Afrika is geweldig, niet in de laatste plaats omdat er zoveel is om je over te verbazen. Bijvoorbeeld over de aankomsthal van Nampula, die zo onhandig is ingericht dat het permanente chaos is. Of over de douanebeambte die ons 75 dollar wilde laten betalen voor spullen in een koffer, en toen ik vriendelijk ‘ik dacht het niet’ zei z’n schouders ophaalde en ons doorliet. Over de rode aarde, die overal in gaat zitten. Over het zwembad hier vlakbij, dat drie jaar oud is maar zo is gemaakt dat bij een flinke regenbui het ‘deck’ op de eerste verdieping een binnenzwembad wordt. Maar vooral over die prachtige mensen, zo hartelijk en zo vrolijk. Ik ben blij dat ik nog een weekje heb.

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/01/28/rodeaarde/

Nieuwsbrief januari 2018

Bij deze de nieuwsbrief van Frank & Sandra van januari 2018

Dit keer:

  • een DUBBEL nummer over DTS
  • outreach
  • Sara
  • een geslaagde voedselactie
  • en een nieuwe auto…

Download: Nieuwsbrief januari 2018

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2018/01/15/nieuwsbrief-januari-2018/