jul 26 2008
Hoi lieve mensen, (hier zijn alvast wat foto’s!)
Ik weet niet of ik in Paranagua ook zo makkelijk kan mailen als vandaar dat ik vanavond nog maar even een laatste update geef. De auto van Samuel is niet meer teruggevonden en zijn gereedschap dus ook niet. Er is een zakenman uit Nederland die er voor zorgt dat hij al zijn gereedschap weer op nieuw kan aanschaffen en alvast een beginnetje voor een nieuwe auto heeft gegeven. Dat is geweldig!
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/07/26/op-naar-paranagua/
jul 25 2008
Op woensdag heb ik na een maand of vier weer eens zelf in de keuken gestaan. We hadden aangeboden om met een aantal van ons voor de hele basis te koken (60 man) en nu was het zo ver. Als eerste hadden we bedacht dat er in ieder geval veel groente moest zijn want die zijn hier vaak ver te zoeken, dat er een goed stuk vlees bij moest en dat de ingredienten rijst en bonen verboden waren want die we eten we hier al elke dag. We zijn naar de winkel gegaan en hebben wortels en een heleboel struikjes broccoli gekocht. De braziliaan die met ons mee was vroeg ons verbaast of we voor de hele maand groente kochten. Voor de rest hadden we een aardappel-anders ovenschotel met spekjesl, ui en zure room en een grote lap contra-filet op het menu. Natuurlijk met een bijgaande frisse salade van sla en veel vruchten en dit geheel maken we dan af met warme appelkruimeltaart met vanillie ijs. Het is echt allemaal supergelukt en het was echt een groot feest om de reactie van de mensen te zien. Het was een gezellig smulfeest en er werd uiteraard direct gevraagd of we niet elke dag konden koken. Wij hebben met ons team ook enorm genoten om weer eens een keer ons eigen eten klaar te maken.
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/07/25/lekker-aan-het-werk/
jul 22 2008
Op zondag zijn we met ze allen naar die dierentuin geweest. Het was een heel gedoe om daar te komen want de bus van Bram is stuk en de andere bus is in gebruik door de nieuwe DTS die hier van start is gegaan. Na zo’n twee uur bussen kwamen we aan, hebben eerst wat gegeten en zijn daarna lekker naar de dieren gaan kijken. De grap is dat de dierentuin hier gratis is en dat staat ons als rasechte Hollanders natuurlijk wel aan. We wisten dat we weer op tijd terug moesten dus wij tijdig uit de dierentuin naar de bussen maar het was er zo druk dat we eerst een uur hebben moeten wachten voordat uberhaupt in de bus kwamen. Toen nog een rit van een dikke twee uur door de file en toen waren we rijkelijk terug op de basis. Dus, geen tijd om te eten en met z’n allen binnen vijf minuten omkleden want op zondagavond zouden we naar de thuisgemeente van Bram en Sheldrey gaan. Ze waren alvast met de aanbidding begonnen (en die was echt gaaf!) en toen mochten wij de rest van de kerkdienst invullen. Ik heb met Sandra en Erwin een aantal worship liederen gezongen. Twee in het Portugees en één in het Engels, daarna hebben we het dramastuk ‘choices’ opgevoerd, toen gaf Steven zijn getuigenis en toen mocht onze superprediker (Sandra) aan de slag over het onderwerp ‘zending’. Ik was opnieuw super-mega-trots op mijn kanjer want ze preekte supergoed in het Engels en op de vraag wie ervoer dat God hem of haar roept voor werk in Zijn Koninkrijk ging driekwart van de kerk staan……
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/07/22/bijzonder-tijd-bij-de-vierkante-kerk-igreja-quadrangular/
jul 22 2008
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/07/22/programma-voor-voorlopig/
jul 19 2008
We hebben twee weken lang meegewerkt met Samuel om de huisjes klaar te maken. Eergister is er opnieuw een gezin van vier kids en een zwangere moeder in een prachtig nieuw huisje komen wonen. Maar het was ook een beetje verdrietig want we gaan niet meer terug naar deze plek. Sandra had voor elk huisje een tasje met kleine cadeautjes gemaakt en we zijn dat gaan brengen en hebben voor de laatste keer met alle mensen gebeden. Voor een van de ouste meiden hadden we nog een boekje van Max Lucado en Sandra heeft haar gevraagd om er goed voor te zorgen en het af en toe voor te lezen aan de andere buurtkinderen. De mensen bedankten ons en zeiden dat er veel was veranderd; er was blijdschap gekomen in gezinnen die geen hoop meer hadden. Een bijzonder dankbaar werk dat door bijzondere mensen wordt verder gedragen.
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/07/19/afscheid-nemen/
jul 15 2008
Hallo lieve mensen,
En wat hebben Frank en Sandra ondertussen weer beleefd in het warme Brazilië? (+/- 22 graden). Nou gewoon het gebruikelijke werk: afgelopen vrijdag had ons volkswagenbusje weer eens kuren dus terwijl wij aan het werk waren aan de huisjes hebben we die even naar de garage gebracht. Het bleek allemaal moeilijk te zijn dus gingen we wat later terug. Onderweg kregen we een druk gebarende chauffeur in de auto naast ons dat we direct moesten stoppen. We hadden wel iets geroken maar dat is eerder regel dan uitzondering maar goed Paulinho stopt en roept ‘vuur’. Er was brand aan de achterkant van de auto: nu zaten wij achterin de auto en die rijdt op gas en we zitten zo ongeveer op de gastank dus wij in een recordtijd die auto uitgesprint. Paulinho had een blusser en al gauw konden we bekijken wat er nou eigenlijk aan de hand was. De automonteur had zijn doek ‘even’ aan de binnenkant van de bumper gelegd om die vervolgens te vergeten, die doek bungelde op de uitlaat die natuurlijk heet werd waardoor het hele zwikkie verandere in een prachtig aangewakkerd vuur achter onze auto.
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/07/15/igreja-quadrangular/
jul 11 2008
Deze week zijn we dus lekker praktisch aan de slag geweest in Campo Largo, een stadje verderop. We zijn op dinsdag voor het eerst heen geweest. In het afgelopen jaar heeft Samuel zes mooie huisjes gebouwd in een nieuwe wijk (de wijk heet Christo Rei = Christus Koning). Het idee is dat er nu gezinnen uit de krottenwijk geholpen worden om een heel nieuw leven te beginnen. Stap één is om de mensen uit de krottenwijk te halen, stap twee is dan om de krottenwijk uit de mens te halen. De mensen zitten zo dik onder een geest van armoede dat ze helemaal niet meer zien in wat voor troep ze leven en dat ze niet meer geloven dat dat ooit zou kunnen veranderen. De huisjes zijn zo goed als af en wij hebben deze twee weken het voorrecht om ze af te werken en te helpen bij de verhuizing. Dus op de eerste dag hebben we een huisje schoongemaakt en zijn we de krottenwijk ingegaan om een vrouw met vijf kinderen te verhuizen van een verschrikkelijk krot naar een lief klein huisje waar ze veilig met haar kinderen kan wonen. Het is moeilijk te beschrijven wat je ervaart als je de paar plastic tassen van dit gezin verhuist. Heel haar leven zit in de paar plastic tassen en wij zouden ze stuk voor stuk bij het vuil zetten. Het krot was zo lek en gammel als maar kan en ook bleken en er een heel aantal giftige spinnen in te zitten. Daar kwamen we al snel achter want omdat de lokale overheid niet wil dat er een volgend persoon in dit krot gaat wonen moet het op dezelfde dag nog gesloopt worden. Op zich is het heerlijk om je eens met een koevoet uit te leven maar als snel bleken er dus een boel giftige spinnen in het krot te zitten en dus moesten we wat voorzichtiger te werk gaan. Maar goed, na een middagje beuken hadden we de onderste plank boven.
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/07/11/van-krot-naar-nieuwe-woning/
jul 05 2008
Gisteren (vrijdag) hebben we een redelijk rustige dag gehad: eerst even lekker uitgeslapen want we hadden wat slaap gemist de laatste dagen. ‘s Middags hebben we de dienst voor bereid van ‘s avonds. We zijn opnieuw naar de kleine kerk van pastor Bartolomeu geweest. Hij is aan de rand van Curitiba een kerkje begonnen in een arme wijk. Door middel van een voetbalproject is hij begonnen een verschil uit te maken. Dat dit nodig is, werd gisteravond maar weer eens duidelijk: op de vraag wie een vriend of familielid heeft verloren vanwege geweld stak ruim driekwart zijn hand in de lucht. En dat zijn dan nog maar de jongeren van 12 tot 16. Je ziet veel jonge tienermeiden van 15 al met een kind op de arm rondlopen, de vader is meestal in geen velden of wegen te bekennen. Pastor Bartolomeu is echt een gave vent met een groot hart voor deze mensen. Gister kwamen er tijdens de evangelisatiedienst 13 tot geloof en hij is echt een goeie om ze ook verder te onderwijzen en te discipelen. Vandaag waren we opnieuw bij zijn project om te voetballen, basketballen en te evangeliseren samen met de jongens van team-extreme. We hebben twee liedjes met bewegingen gedaan, daarna een goeie warming-up onder leidig van John (onze Belgische politie-agent), toen mocht ik een verhaal doen met mijn touwtjes-truc, gaf Annika een getuigenis en gingen Matteus en Paulo van team-extreme nog even aan de slag: frisblikjes kapotknijpen met je blote handen, telefoonboekje scheuren en deze keer ook nog ijzeren staven buigen en dat allemaal ter illustratie van evangelisatieboodschap.
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/07/05/weekend/
jul 03 2008
En toen was het al weer donderdag. Ik zal even snel vertellen wat we gedaan hebben. Op dinsdag hebben teamtijd gehad en zijn de dames meegegaan naar een lokale kerk hier. Dat is een Igreja Quadrangular of te wel een Braziliaanse Foursquare = Rafael-gemeente en dat is toch leuk om hier zoveel van deze kerken hier in Brazilie tegen te komen. Ze hebben meegedaan met een haak en brei-cursus en de rest ging op huisbezoek bij mensen in de buurt. Op woensdag hebben we weer teambuilding gehad en hebben we ‘s avonds de dienst verzorgd bij een kleine baptistengemeente. Met deze gemeente gaan we nog meer samenwerken want we zijn er vandaag wezen voetballen. Ze hebben een soort sociaal project waarbij ‘s ochtends en ‘s middags een groep van ongeveer 50 kids komen. We hebben drama gedaan, getuigenis gegeven, gezongen en vooral gevoetbald. Op zaterdag krijgen we de hele club in een keer voor de hele dag. Onder de middag hebben we lekker een broodje worst gegeten in de kerk met koude cola (ik durf het bijna niet te zeggen maar gister hebben we ‘s avonds een hamburger gescoord en de avond ervoor een stuk pizza). Oftewel het is weer zwaar als zendeling en we moeten echt lijden voor ons geloof 😉 . Het komt er met name door dat we ‘s avonds een soort waterig soepje krijgen op de basis en als je dan de hele avond nog in touw bent en je bent om 22.00 nog onderweg dan wil je nog wel eens verdwalen in de buurt van een eettent.
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/07/03/lekker-voetballen/
jun 30 2008
En daar zijn we weer. Het intenet lag er een paar dagen uit maar we zijn back in the air. Wat hebben we hier ondertussen gedaan. Nou als eerste hebben we genoten van de stilte hier: we zitten op een vrij groot terrein met atlantisch regenwoud en dat is leuk om door heen te banjeren. Verder verpachten ze een deel van het terrein aan iemand die lama’s houdt; heb je opeens 100 lama’s voor je raam grazen, dat is weer eens wat anders. Op vrijdagavond zijn we naar een jeugddienst geweest van één van de grootste baptistenkerken hier in Curitiba. Het deed me erg aan de gemeente van dominee Bottenbly denken: goed georganiseerd, groot gebouw en een jeugdkerk met een ruime honderded jongeren met een eigen band. We hebben een wat liederen gespeeld, een stuk drama gedaan en ik heb gepreekt over ‘wandelen in het licht’. Het blijft verbazend hoe mensen hier reageren als je een oproep doet. Ik denk dat 90% naar voren kwam op de oproep om af te rekenen met slechte gewoonten en andere dingen waar we ons voor schamen. Gaaf!!! Verder heb ik goed opgelet als mijn schoonvader zijn evangelisatietruc deed met drie ongelijke touwtjes en die heb ik geoefend en gebruikt om mijn verhaal te doen….
Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/06/30/guten-tag-freunden/
