Op zondag zijn we met ze allen naar die dierentuin geweest. Het was een heel gedoe om daar te komen want de bus van Bram is stuk en de andere bus is in gebruik door de nieuwe DTS die hier van start is gegaan. Na zo’n twee uur bussen kwamen we aan, hebben eerst wat gegeten en zijn daarna lekker naar de dieren gaan kijken. De grap is dat de dierentuin hier gratis is en dat staat ons als rasechte Hollanders natuurlijk wel aan. We wisten dat we weer op tijd terug moesten dus wij tijdig uit de dierentuin naar de bussen maar het was er zo druk dat we eerst een uur hebben moeten wachten voordat uberhaupt in de bus kwamen. Toen nog een rit van een dikke twee uur door de file en toen waren we rijkelijk terug op de basis. Dus, geen tijd om te eten en met z’n allen binnen vijf minuten omkleden want op zondagavond zouden we naar de thuisgemeente van Bram en Sheldrey gaan. Ze waren alvast met de aanbidding begonnen (en die was echt gaaf!) en toen mochten wij de rest van de kerkdienst invullen. Ik heb met Sandra en Erwin een aantal worship liederen gezongen. Twee in het Portugees en één in het Engels, daarna hebben we het dramastuk ‘choices’ opgevoerd, toen gaf Steven zijn getuigenis en toen mocht onze superprediker (Sandra) aan de slag over het onderwerp ‘zending’. Ik was opnieuw super-mega-trots op mijn kanjer want ze preekte supergoed in het Engels en op de vraag wie ervoer dat God hem of haar roept voor werk in Zijn Koninkrijk ging driekwart van de kerk staan……
Dus voor die mensen gebeden en deel twee van prediking was; als je weet dat God je roept en je hebt een gewillig hart om Hem te volgen dan moet je natuurlijk ook nog van Hem ontvangen waar je mag dienen en wat je voor Hem mag gaan doen. Sandra vroeg alle DTS studenten naar voren om te bidden voor specifieke woorden van God voor de mensen die van God iets wilden ontvangen. Dat is natuulrijk hartstikke spannend om te doen want je kent die mensen helemaal niet en je gaat gewoon naar God luisteren en dan vervolgens uitspreken wat je van Hem ontvangt. Op dit soort momenten ervaren we echt dat God een sprekende God is en dat Hij te vertrouwen is. Ik mocht voor iemand bidden en ik had twee dingen voor hem die uit het leven van Mozes kwamen; dus ik deel dat met hem (in mijn eigen hotsteknots Portugees) en voordat ik verder met hem wil bidden vraag ik nog hoe hij heet. Zegt ‘ie doodleuk dat hij inderdaad Mozes heet! Sandra kreeg meteen door dat er iemand uit die groep naar China zou gaan maar wist niet precies wie. Er was een mevrouw die haar ging helpen met bidden voor de anderen en aan het einde vraagt ze of Sandra ook voor haar wil bidden omdat ze graag over twee jaar naar China wil. Na de dienst kwamen er nog een heleboel mensen die allemaal vroegen of met ze wilden bidden en nadat we dat gedaan hadden hebben we nog de maaltijd gegeten die ze al eerder hadden klaargemaakt maar waar we nog geen tijd voor hadden gehad.
Gister ben ik met vijf anderen naar een bus-fabriek geweest. De eigenaar is radicaal tot geloof gekomen en runt zijn bedrijf gebaseerd op christelijke normen en waarden; inclusief bedrijfspastoraat, gebedsondersteuning, goede zorg voor zijn werknemers, en een maandelijke kerkdienst die alle medewerkers doorbetaald krijgen. We mochten eerst uitslapen en daarna hadden we een geweldig mooie rit door de bergen met atlantisch regenwoud van anderhalf uur. Toen we aankwamen zijn we eerst gaan eten in de bedrijfskantine, hebben met de directeur gepraat en daarna kregen we een uitgebreide rondleiding door heel het bedrijf van carrosserie tot kant-en-klare stadsbus. Het was bijzonder om te zien hoe dit bedrijf zegent. Ondertussen was Sandra met een paar anderen naar jeugdgevangenis. Daar zitten op dit moment vier meiden en 70 jongens. Vooral de jongens hebben al vaak moorden gepleegd en zijn keihard geworden door het leven op straat. Maar onder de huidige wet mag een minderjarige niet langer dan 40 dagen in de cel zitten dus worden juist de jongere jongens gebruikt om anderen uit de weg te ruimen. Op deze plek gaan we nog twee keer terug komen. Het was apart om te zien hoe deze gasten aan de ene kant nog helemaal kind zijn terwijl ze vaak al veel gruwelijke dingen hebben gezien en zelf ook hebben gedaan.
Vandaag zijn we in de wijk gegaan om vuil te rapen. Soms moet je preken met woorden en soms moet je zelf het voorbeeld geven. God houd van orde en mooie natuur dus is het aan ons om daar voor te zorgen. We kregen al direct feedback van een mevrouw die zei dat het hier vroeger allemaal schoon was en dat je in de rivier kon zwemmen en dat ze daarom vrolijk en blij was dat wij aan de slag gingen om alles weer mooi te maken. Vanavond ga ik met het busje naar de Wal-Mart om daar weer grote inkopen te doen voor het hele team. Nou dat waren onze belevenissen van deze paar dagen. Veel liefs en groetjes uit een warm Curitiba.
