Sandra Obdam

Afgelopen zondag ben ik met Judah in de minibus gestapt, op naar huis! Om 5 uur ‘s ochtends waren we op de verzamelplek van de minibussen en er stond er al meteen één klaar om naar Lichinga te rijden. Er was nog net een plekje bij de deur dus ik was blij dat ik zo kon instappen en hup wegrijden! Er zaten 19 volwassenen, 2 baby’s en 2 kinderen in de minibus; Judah zat bij mij op schoot. Na 15 minuten kreeg ik al kramp in mijn voet, maar die kon ik na wat gewurm een beetje verplaatsen. Ik had ook geen ruggensteun, dus na een paar uur rechtop gezeten te hebben, probeerde ik maar tegen het raam te leunen. Totdat ik een paar uur later een zere schouder kreeg en na nog een paar uur wist ik echt niet meer hoe ik moest zitten. Judah vroeg constant: ‘mama, wat kan ik doen???’ Ja, goede vraag! En dan probeerde ik hem maar af te leiden door hem op iets te wijzen wat we buiten zagen. ‘Kijk eens, een mevrouw met een emmer op haar hoofd. Wat zou daar in zitten?’ of ‘hoeveel geiten kun je tellen op de weg?’ of ‘zie je de plassen met water?’ en Judah telkens: ‘waarom?’ (favoriete vraag!). Gelukkig had papa 2 lolly’s voor hem gekocht, dus daarmee was hij ook 2x een uur zoet. En we hadden een liedje bedacht die we constant zongen:

Lees verder

Hoera, we hebben kaas in huis! Dat is echt een luxe hier en we genieten ervan door een lekkere tosti te maken. Judah vindt het “heet mama!”. Maar hij heeft zelf een oplossing bedacht. Hij loopt naar de badkamer, pakt twee washandjes uit de kast, doet ze om zijn handen en eet rustig verder. Judah vindt het heel normaal, wij moeten er hard om lachen. Heerlijk, zo’n schattig 2-jarig ventje in huis!

Ondertussen is er bij de politie een proces verbaal aangemaakt van het ongeluk. Het proces nummer is 80 of 81; dat wisten ze niet meer zeker. Ze hadden ook mijn rijbewijs en de auto papieren meegenomen naar het bureau. Het proces verbaal van de roof in ons huis hadden ze 3x kwijtgeraakt, dus ik was wel een beetje bang dat ik mijn rijbewijs nooit meer terug zou zien, maar gelukkig heb ik ze van de week weer op mogen halen, als ik maar eerst een boete zou betalen van 30 euro. Geen idee waarom, zelfs na navragen blijft het onduidelijk, maar ik ben blij mijn papieren weer te hebben, dus ben er verder maar niet te veel op door gegaan. We horen het als het voorkomt bij de rechter. Vandaag de auto naar de garage gebracht en nu dus regelmatig checken daar, anders laten ze hem gerust een paar weken staan zonder er ook maar iets aan te doen. Haha, wat ik zeg: het leven is nooit saai hier.