Hij gaat lekker!

Vandaag zijn we naar een klein natuurreservaat gegaan. Met je eigen auto rondrijden en dan in de bosjes speuren naar wild. Als eerste zagen we een waterbok en even later hadden we bingo en zaten we midden tussen een zestal giraffen. Nou heeft Erwin toevallig precies dezelfde auto in de zelfde kleur als de ranger die het park beheert dus ik denk dat het een beetje hielp voor ze om rustig te blijven staan. Toen kwamen een zwik andere diersoorten als nyala, blesbok, en nog een aantal hertachtigen. Maar we misten nog de zebra’s.

Dus wij rondkarren op zoek naar zebra’s en ja wel na een tussenstop bij een paar aapjes vonden we de zebra’s. Toen ik vervolgens aan de andere kant de bosjes indook voor een afwaterings-activiteit vond ik ook meteen een kudde gnoe’s. Dat zijn nog best grote beesten. Zeer voldaan zijn we weer naar huis gereden. Bij de brug over de rivier de Shire zagen we nog een kanjer van een krokodil op de bank van de rivier liggen. Dus we zijn even teruggelopen voor een foto.

Thuisgekomen hebben we tosti’s gemaakt. Daarna ging Sandra zich voorbereiden op de lessen die ze gaat geven, ging Pa knutselen aan de geiser, ging Ma even liggen en ging ik met Laura boodschappen doen voor zowel het meisjeshuis als voor henzelf. Winkelen in andere landen vind ik altijd erg leuk. Hier is het vooral de Zuid-Afrikaanse Shoprite die favoriet is; een supermarket zoals als elke andere bij ons thuis maar dat is hier bijzoner luxe.

Voordat we vanochtend op pad gingen om 7.15 hebben we eerst nog alle tassen ingepakt en in het huis van Erwin en Laura gezet. Het gasthuis moest worden schoongemaakt want er hadden gasten al eerder dan ons geboekt dus moesten wij plaats maken. Deze laatste nacht slapen in onze eigen slaapzakken en matrassen bij de familie van der Meer. Maar voor dat het zover is gaan we nog even met z’n zessen bij de Fransman eten. Dat schijnt een hele happening te zijn want deze Fransman is niet alleen een goede vriend maar ook zo gek als een deur. Nou, we zien het wel. Het eten schijnt in ieder geval errug goed te zijn.

Een bijzonder rustige dag die zowaar helemaal volgens plan verlopen is!Dat gebeurt niet vaak in Afrika. Morgenochend worden we hopelijk opgehaald door Jan om dan samen door te reizen naar Lichinga (doel van de reis). We hebben hem nog niet aan de telefoon gehad dus we hopen dat het goed komt. De wegen hebben namelijk geen naam en staan op geen enkele kaart. Dat wordt dus nog een interessante oefening voor Jan. We zullen zien……………

Doei Doei!!!!