Langzamerhand weer richting huis

Hoi hoi,
We gaan langzamerhand in etappes weer richting ons koude kikkerlandje. Morgen gaan we met twee auto´s naar Itapela (dat is in the middle of nowhere, maar toevallig wel op de route). Een aantal zendelingen van jeugd met een opdracht gaan daar een nieuw werk opbouwen. In juni zijn we er ook geweest en toen stond alles echt nog in de steigers. Nu duurt het niet lang meer voordat ze daar gaan wonen. Het team bestaat uit: Fred, Paula & 2 kids, Geraldo & Luisa & 2 kids, Pedro (duurt nog even maar hij gaat ook die kant op) en misschien nog Aldeniz.

We blijven daar slapen en dan brengen Jan en Bonnie ons naar de grens, we hopen dan op dezelfde dag in Zomba bij Erwin en Laura aan te komen. Dan kunnen we daar nog een paar dagen zijn want dat is door alle grappen op de heenweg bij in geschoten en dan vliegen we donderdag naar huis en staan we vrijdag weer op de stoep in Almere.

Gister zijn we bij Bethania en Bartholomeu op bezoek geweest en hebben ze ons alle plannen laten voor het pre-school project laten zien. Bijzonder om te zien hoe deze mensen een hele wijk willen gaan helpen dmv onderwijs, een klein voedselprogramma en gezondheidsprogramma. We zijn er daarna in de stromende regen (en dat is toch echt even heftiger dan in Nederland) naar toe gereden. Ik voelde me net een zalm die tegen de stroom in de rivier op zwemt. Er is nu een kleine rondavel (soort theehuisje met rieten dak, dat lekt aan alle kanten) maar ze willen beetje bij beetje stukken bij bouwen. Door de regen is het bijna niet te doen om nu als school te functioneren maar we hebben leuke foto´s van Bethania meegekregen zodat we een idee hebben hoe het er normaal aan toegaat.

We zijn net met Orlando op bezoek geweest bij Amorim en Isabelle en kids. Sandra heeft hen 6 maanden geleden advies kunnen geven over de zwangerschap en het was prachtig om de kleine Loidi nu te mogen bewonderen. Isabelle was enorm blij om Sandra weer te zien en te kunnen bedanken voor de hulp. We hadden eerst inkopen gedaan omdat we wat voor het gezin wilde meenemen: koffie, thee, melk, suiker, rijst, olie, zeep en als klap op de vuurpijl een levende kip. De kip haal je hier zo op de markt en hij kostte maar 100.000 meticais (3 euro). Gaaf om hen allemaal gezond weer terug te zien in hun pas gebouwde huisje.

Ik denk dat dit voor voorlopig de laatste update is, tenzij we in Malawi nog een keer een internetverbinding vinden. Anders wordt het donderdag als we 10 uur lang op Kenyatta airport moeten wachten………….en dan maar hopen dat we de vlucht niet missen 😉

Liefs