Hallo! Onze nieuwsbrief met overzicht van wat er allemaal gebeurd is in de afgelopen tijd PLUS een update van de mooie ontwikkelingen die gaande zijn.
Zie hieronder een kaartje van onze provincie: Niassa met daarin aangegeven alle locaties waar we al aan het werk zijn en de nieuwe locaties die we afgelopen jaar hebben aangekocht… we hebben onze tentpinnen wijder uitgezet! Nu is het tijd om alle officiele documenten rond te krijgen (is altijd een behoorlijk ondoorzichtig – veel- stappen -plan) en tegelijkertijd plannen voor elke locatie te maken… bevoorrecht!
Hallo lieve mensen! Terwijl we in NL waren hebben we samen met ons (deels nieuwe) bestuur hard gewerkt om een beleidsplan voor de komende jaren te maken. Hierin beschrijven we wat er allemaal al gebeurt in Mozambique en ook wat de toekomstplannen zijn nadat God in 2024 duidelijk heeft gesproken over ‘je tentpinnen wijder uiteen zetten’.
Prachtig natuurlijk om te dromen! En tegelijkertijd geven we nog steeds alle dank aan God dat we inderdaad weer actief mogen en kunnen zijn op het zendingsveld na alles wat er met Frank zijn gezondheid gebeurd is. Wij zijn vorige week naar Blantyre, Malawi gegaan om de bloedwaardes van Frank te bepalen. We hadden heel erg gehoopt dat er toch wel ergens in onze provincie (3x groter dan NL) een plek zou zijn waar dat kon, maar helaas… In Blantyre was het wèl zo geregeld en de conclusie (in samenspraak met het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis) is dat hij een stap omhoog moet in zijn medicatie voor de schildklier. Aan de ene kant jammer dat het nog steeds een zoektocht is naar de juiste dosering, maar het is vooral positief, want ik denk dat de hogere dosering Frank goed zal doen. Zijn linker voet en enkel zijn nog vaak opgezwollen (vooral na een lange reis), maar al met al – met ups en downs – zien we wel een stijgende lijn. Frank heeft echt nog veel minder energie dan normaal, maar gelukkig hoeven we het niet alleen te doen; we hebben God die de goede werken die wij mogen doen al heeft voorbereid (Efeze 2:10).
EN we hebben een super gaaf lokaal team waarmee we onze provincie mogen bereiken met Gods liefde!
EN we hebben jullie: onze trouwe achterban die ons steeds weer verrast met jullie meeleven, liefde voor ons en met jullie vrijgevigheid!
Veel leesplezier (of – voor de veel kortere en visuele versie van onze plannen: zie het 2e document!)
Judah zijn vakantie van een maand zit er alweer op! Dus hebben we hem en zijn vriend Joseph afgelopen zaterdag naar het vliegveld in Lilongwe, Malawi gebracht. 9 uur in de auto heen (vrijdag) en op zondag een rit van 8 uur terug (het was rustig bij de grens!). Meteen weer wat medicijnen gekocht (er is VEEL malaria in onze provincie en een groot tekort aan medicijnen!) en altijd is er genoeg te zien langs de weg.
Ohw Judah…. hoe moet het nu hier zonder jou… het is STIL in huis!
Dit is de Malawiaanse Kwacha. Al deze geldbiljetten samen zijn omgerekend ongeveer € 0,55 – dat is héél bizar boodschappen doen!!
En: geniet met ons mee langs de weg. Medicijnen kopen in de stad Lilongwe en vervolgens filmen we vanuit onze auto het stuk weg nadat we onze paspoorten gestempeld hebben bij de grenspost in Malawi (maar evengoed nog wel langs een touwtje als andere grenspost moeten) en voordat we bij de grenspost in Mozambique aankomen. Het beroerdste stuk weg van de hele reis! Liefs!
Wat is het heerlijk om weer thuis te zijn: lekker in ons eigen huis, eigen team, op de plek waar God ons geroepen heeft!
Leven is op dit moment een interessante mix van: bijkomen en ons eigen huis organiseren / iedereen weer ontmoeten en meteen al diepe gesprekken over alles wat er bij ons en in het team gebeurd is / kijken waar we dingen aan kunnen pakken en (nóg meer) in beweging kunnen zetten / af en toe super moe op de bank hangen.
Mijn lokale collega Eugénia heeft met het team besloten om de kliniek 3 dagen in de week open te hebben ipv de 2 van vorig jaar. Ik ben zó trots op hoe ze de trainingskliniek ten volle gebruiken en tegelijkertijd goede keuzes maken over hoe alle medicijnen en apparatuur goed te gebruiken. Ik loop alle financiën langs (en dat hebben ze uitstekend gedaan!), organiseer de medicijnen overzichtelijker en samen scheppen we meer duidelijkheid en eenheid zodat we in de toekomst op nóg meer plekken kunnen werken. Hieronder wat foto’s van het team als ze de dag starten met een bemoediging uit de bijbel (in onze leuke ‘buiten’ wachtkamer) èn met de bekende verrijkte pap. De sfeer is goed!
Judah heeft een flinke overgang vàn elke dag een vol schoolprogramma naar nu vakantie terwijl Frank en ik wel bezig zijn. Hij vermaakt zich met o.a.: gitaar spelen met Benildo en samen plannen maken voor het voetbalteam. Dromen over een ander team bezoeken en een volgend voetbalkamp in december. Ook heeft hij onze guards geholpen in de strijd tegen het gras (lees: het stugge gras korter maken met zijn catana) en zijn we samen heerlijk met vrienden naar het meer geweest.
Frank heeft méér energie hier dan dat hij in NL had, maar merkt tegelijkertijd wel dat zijn conditie nog beneden pijl is. Dus: alles wat lukt (en dat vind ik veel!) is meegenomen en ook voldoende tijd voor rust en ontspanning. We hebben al heel wat productieve vergaderingen gehad en Frank heeft al vele boodschappen gedaan en klussen opgeknapt.
7 april is de nationale vrouwendag van Mozambique en dat hebben we met alle vrouwen uit het team gevierd. Wat doe je dan? Je koopt allemaal dezelfde doek (capulana) en trekt die aan. Lekker eten (wat we zelf mee hadden gebracht), een bemoedigend woord en… dansen!! Heel leuk EN goed voor de conditie. Foto van een deel van ons team.
Tja… zo gaat het met ons… hoe gaat het met jullie? Dank voor de enorme zegen die jullie voor ons zijn! Blessings!
Zoals we indertijd al op Judah zijn geboortekaartje hadden gezet: “Met zijn drieën is het nóg leuker!
Het is heerlijk om weer samen te zijn! Frank en ik kwamen op donderdag aan in Blantyre, Malawi. Daar hadden we 3 dagen bijeenkomsten met leiders van de verschillende YWAM basissen uit de regio en daar werden wij ingezegend als oudsten van de regio. SCA: South Central Afrika: Mozambique, Malawi, Angola, Zimbabwe en Zambia. Er waren velen uit Mozambique gekomen en de meesten van hen zijn niet alleen maar onze collega’s, maar ook onze vrienden. Het was heel goed om hen weer te zien. Wij mochten meteen aan de slag als vertalers van Engels naar Portugees (en omgekeerd). En omdat de oudste uit Angola vertraagd was (het kostte hem 5 dagen met de auto om te komen!) en een andere oudste verhinderd was (visum / stempel problemen), mochten wij ook meteen lesgeven en dagleiders zijn. Dank aan God die ons voldoende energie gaf! Het is ook gelukt om weer dozenvol medicijnen te kopen in Malawi. Daar is het namelijk veel goedkoper en er is ook een dramatisch tekort aan medicijnen in Mozambique.
Onze vrienden stonden ons al op te wachten!! – SCA bijeenkomst
Maandag reden we met onze eigen auto naar Lichinga, Mozambique: naar huis, waar we vreugdevol ontvangen werden door onze vrienden op de basis. EN waar we Judah na 3 maanden eindelijk weer zagen. Tjonge, wat hebben we elkaar gemist en wat gaan we van elkaar genieten de komende maand.
Vandaag naar migratie, met nòg meer goed nieuws. Judah en ik hebben onze DIRE Permanente ontvangen; onze verblijfsvergunning voor de komende 5 jaren. Frank is het gelukt om zijn verblijfsvergunning weer voor 1 jaar te verlengen en we gaan moedig door met documenten aanleveren totdat hij ook zijn DIRE Permanente zal ontvangen.
Dank voor alle gebeden voor ons en jullie meeleven. Wij hebben echt een goede tijd in NL gehad en zijn tegelijkertijd enorm dankbaar dat we weer zijn waar we horen en waar God ons geroepen heeft.
En jawel…. wij hebben onze tickets geboekt! 26 maart vliegen we via Rome en Addis Abeba (Ethiopië) en dan komen we 27 maart aan in Blantyre, Malawi, waar onze auto al staat. Daar hebben we een ontmoeting met YWAM (Youth With A Mission) leiders van de hele regio. Onze regio beslaat: Mozambique / Malawi / Zambia / Angola (ook Portugees- sprekend) en Zimbabwe. Een tijd geleden al zijn we gevraagd om als oudste mee te kijken / bidden / denken in deze regio. Daar hebben we ‘ja’ op gezegd en daar zal tijdens deze ontmoeting voor gebeden worden. Onze blik blijft vooral gericht op Lichinga, onze stad / Niassa, onze provincie / Mozambique, ons land. Tegelijkertijd willen we graag onze kennis en ervaring delen en zullen we wellicht ook wat vaker buiten de grenzen bezoeken af gaan leggen.
Maar eerst maar weer eens heerlijk in ons eigen team investeren! Gelukkig blijft de visie in onze provincie Niassa groeien en hebben we afgelopen jaar als team op 4 (!) verschillende plekken een plot land gekocht… daar gaan jullie meer van horen! Hieronder een video van onze Braziliaanse collega’s die visie hebben voor Colongo (11 km bij ons vandaan). Maar eerst even opscheppen over Judah:
Judah (links onder) met zijn ‘dorm-brothers’. Judah woont met in totaal 13 jongens in een huis (4 met hem op de slaapkamer). Met nog een paar slaapkamers rondom een gezamelijke woonkamer plus super actieve en leuke ‘dorm-parents’ (die zelf zendelingen in Madagascar waren / daar komen ze nog steeds regelmatig) die daaraan vast wonen, vormen ze een super leuk geheel. Nog 2 weken en dan vliegt Judah naar een andere stad in Malawi en zien we hem thuis, in Lichinga!
En zoals beloofd: nog een video uit Colongo, Mozambique. De visie wordt alleen maar groter! En dat is maar goed ook want: Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. – Mattheus 28: 20
Vandaag waren we in het ziekenhuis om het proces met huidkanker af te ronden: alles is goed. Ik moet verder herstellen met name van het verwijderen van de lymfeklieren maar voor de rest ben ik klaar en hoef ik volgend jaar pas weer op controle. Later die middag kreeg ik een telefoontje van een arts betreffende de scan na de jodiumslok na schildklierkanker: ook alles schoon! We moeten het instellen op mijn schildklier medicijnen nog afronden (waarvoor ik een afspraak heb staan op 19 maart) en ik zal onder controle blijven maar verder ben ik klaar.
Ik ben zo dankbaar: voor genezing! Voor héél veel kaartjes, ontelbare gebeden en bemoediging en praktische hulp van jullie allemaal! Ik ben een gezegend mens!
Ook hebben we weer een nieuw voorstel-filmpje. Deze keer een veteraan onder de BPBL-familie namelijk onze geweldige penningmeester. Het voorstellen doet hij verder zelf…..
Afgelopen donderdag was het zo ver: de scan die zou onthullen of de jodium slok bij Frank voldoende was aangeslagen. Er was een dubbele afspraak gepland, dus wij gingen er helemaal vanuit dat we na de scan meteen de uitslag zouden horen. Helaas, dat was niet zo en dus… zitten we nog steeds af te wachten en tja… afwachten vinden we geloof ik niet meer zo leuk. We gaan er vanuit dat we deze week een telefoongesprek krijgen met het Antoni van Leeuwenhoek met de uitslag en pas daarna kunnen we weer anderen dingen gaan regelen, zoals onze tickets boeken.
Wat vrolijker nieuws is dat ik ruim een week geleden, in de Baptisten kerk Enkhuizen een korte presentatie mocht geven. Dat was nog in de periode dat Frank radio actief was en dus niet te lang onder de mensen mocht zijn; vandaar dat ik daar alleen op het podium stond. Het is een goede opfrisser van wat we ook alweer allemaal in Mozambique doen en waarom we daar dus graag weer heen willen gaan. Kijk je mee? Groetjes!
‘Wanneer heb jij voor het laatst iets nieuws gedaan?’
Nou, afgelopen woensdag – op Frank zijn 50e verjaardag kreeg hij de ‘jodium slok’ en verbleef vervolgens 48 uur in isolatie. Ik had echt het gevoel alsof ik hem bij de gevangenis afleverde met die sluis en loden deur. Maar… ook dat gaat weer voorbij. Frank heeft flink gedronken om alles door te spoelen en de straling ging vlot naar veilige levels en zo mocht ik hem vanmiddag alweer ophalen. Nu is het nog een week uitkijken want hij mag niet langer dan 30 minuten per dag dicht bij iemand in de buurt mag zijn (dus vooral ik moet afstand bewaren!). En daarna gaan dingen weer naar ‘normaal’ (wat is normaal ook alweer?!) en hopen we dat de schildklierhormonen die hij nu slikt ipv zelf aanmaakt, snel op een goed niveau gaan komen. Dank voor alle kaartjes, cadeautjes en appjes – daar heeft Frank enorm van genoten!
Ondertussen, vanuit ‘de cel’ kon Frank evengoed digitaal meedoen met de vergadering van onze Thuis Front Commissie samen met het (deels) nieuwe bestuur. Waar we afgelopen zomer gebed vroegen voor 2 nieuwe bestuursleden, kunnen wij nu met een dankbaar hart vertellen dat we een nieuwe voorzitter en een nieuwe secretaris hebben: Maarten Verbruggen en Elisa Ligt.
Maarten kennen we vanuit Andijk en hij stelt zich hieronder in een video voor (aan de video van Elisa wordt nog gewerkt):
In Mozambique zijn 5 lokale jonge collega’s met het openbaar vervoer naar het buurland, Malawi gereisd en hebben daar een training van King’s Kids bijgewoond en ook gewoon lekker veel lol gehad – wat enorm belangrijk is in het leven!!
King’s Kids International (KKI) is een internationale beweging die een ‘koninkrijk’-levensstijl omarmt die gebaseerd is op het gezin en generatiegebonden is. Ons doel is het mobiliseren, toerusten, uitreiken en verzorgen van kinderen, jongeren en gezinnen die God kennen, Hem vreugde brengen en Hem & Zijn Koninkrijk bekend maken. Dit gebeurt vaak met dans als middel om harten te bereiken.
KKI is momenteel actief in zo’n 75 landen en we willen het dus ook langzaamaan gaan starten in Mozambique. Dit kan een enorm goede manier zijn om onze eigen tieners (de kinderen van onze lokale zendelingen) verder op weg te helpen. Een heel aantal van hen heeft een duidelijke keuze voor Jezus gemaakt. Sommigen wonen op de basis in Lichinga, anderen wonen met hun ouders in ver weg gelegen dorpjes en zien we een paar keer per jaar. Zij zijn zelf heel enthousiast maar weten ook niet altijd waar ze met hun vragen naar toe kunnen. Dus als we ze zien, willen we graag in hen investeren en hen verder helpen groeien.
Er komt langzaamaan licht aan het einde van onze tunnel! Frank zal volgende week (12 februari – op zijn 50e verjaardag nota bene!) zijn radioactieve jodium behandeling krijgen. Ook wel genoemd: “de jodium – slok”. Hij blijft 2 nachten in quarantaine in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis en daarna is hij nog een week licht radio-actief en mag dan dus niet te lang te dicht bij mensen in de buurt zijn. Dat is nog een uitdaging, maar ook daar komt weer een einde aan. Dan begint het instellen op de schildklier medicatie en daar zijn ze in het ziekenhuis niet al te bezorgd over. De hele schildklier is natuurlijk weg, dus er is niks meer dat interfereert en dat maakt het ook wel weer wat makkelijker.
Wij zitten er zelf rustig, redelijk vrolijk afwachtend in. Wij weten dat we de komende 5 jaar ieder jaar een keer naar NL gaan komen voor controle, maar (in overleg met ziekenhuis) gaan we ervoor om eind maart terug naar Mozambique te vliegen! Dat is ook de tijd dat Judah weer een maand schoolvakantie heeft, dus dan kunnen we elkaar heerlijk in ons eigen huis begroeten. “Eindelijk weer normaal”, zei Judah; “ik wil gewoon pizza op onze bank eten en samen een filmpje kijken!” Wij zijn het helemaal met Judah eens!
God sprak niet overduidelijk over Frank zijn gezondheidssituatie. We ervaarden wel de hele tijd een rust dat het wel goed zou komen en dat werd bevestigd door vele gebeden die jullie als achterban ook aan ons lieten weten. Maar God sprak wél meer en meer over het werk in onze provincie Niassa. Over stabiliseren en over uitbreiden. Het is tijd om te stabiliseren wat we hebben: dat wij gezond op het veld zijn samen met onze lokale collega’s. De kinderen naar goede scholen, stabiliteit in de inkoop en aanvoer van medicijnen en pap voor het gezondheidswerk. Goed onderhouden centra zodat we heel vrolijk nieuwe studenten om te trainen, kunnen ontvangen. Om alles stabiel te maken, daar is zeker nog heel wat voor nodig. En tegelijkertijd spreekt God over groei! Als wat we nu hebben gezond op poten staat, dan is het tijd om te vermenigvuldigen. Hoe dan?
[ ] Kliniek naar 3 dagen in de week open
[ ] Plan maken voor bijscholing collega’s en voor scholing van nieuwe collega’s
[ ] Het pap- project in de komende jaren uitbreiden naar 5 nieuwe locaties (waar vervolgens de kindersterfte af zal nemen en waar mensen misschien wel voor het eerst de liefde van Jezus ontmoeten)!
[ ] Nieuwe dorpen gaan opzoeken / vriendschappen sluiten en onderwijs gaan geven. Er zijn nog wel 800 (!) dorpjes waar geen enkele christen woont… dat kan anders!
[ ] Onze Mozambikaanse collega’s willen wel! En wij moedigen hen aan alle kanten aan: als zij succesvol zijn, zijn wij het ook.
Wil jij meehelpen ons straks weer gezond en volledig gefundeerd naar Mozambique te laten gaan? Wij zijn nog op zoek naar maandelijkse sponsoren! En tegelijkertijd zijn we onbeschrijflijk dankbaar voor zovelen van jullie die ons al JAREN ondersteunen en ook in deze gekke en moeilijke tijd achter ons zijn blijven staan.
Als afsluiting nog een super kort, maar super leuk filmpje gemaakt door Benildo – de vriend van Judah die samen met hem de voetbal bediening is gestart:
