Wat is het heerlijk om weer thuis te zijn: lekker in ons eigen huis, eigen team, op de plek waar God ons geroepen heeft!

Leven is op dit moment een interessante mix van: bijkomen en ons eigen huis organiseren / iedereen weer ontmoeten en meteen al diepe gesprekken over alles wat er bij ons en in het team gebeurd is / kijken waar we dingen aan kunnen pakken en (nóg meer) in beweging kunnen zetten / af en toe super moe op de bank hangen.

Mijn lokale collega Eugénia heeft met het team besloten om de kliniek 3 dagen in de week open te hebben ipv de 2 van vorig jaar. Ik ben zó trots op hoe ze de trainingskliniek ten volle gebruiken en tegelijkertijd goede keuzes maken over hoe alle medicijnen en apparatuur goed te gebruiken. Ik loop alle financiën langs (en dat hebben ze uitstekend gedaan!), organiseer de medicijnen overzichtelijker en samen scheppen we meer duidelijkheid en eenheid zodat we in de toekomst op nóg meer plekken kunnen werken. Hieronder wat foto’s van het team als ze de dag starten met een bemoediging uit de bijbel (in onze leuke ‘buiten’ wachtkamer) èn met de bekende verrijkte pap. De sfeer is goed!

Judah heeft een flinke overgang vàn elke dag een vol schoolprogramma naar nu vakantie terwijl Frank en ik wel bezig zijn. Hij vermaakt zich met o.a.: gitaar spelen met Benildo en samen plannen maken voor het voetbalteam. Dromen over een ander team bezoeken en een volgend voetbalkamp in december. Ook heeft hij onze guards geholpen in de strijd tegen het gras (lees: het stugge gras korter maken met zijn catana) en zijn we samen heerlijk met vrienden naar het meer geweest.

Frank heeft méér energie hier dan dat hij in NL had, maar merkt tegelijkertijd wel dat zijn conditie nog beneden pijl is. Dus: alles wat lukt (en dat vind ik veel!) is meegenomen en ook voldoende tijd voor rust en ontspanning. We hebben al heel wat productieve vergaderingen gehad en Frank heeft al vele boodschappen gedaan en klussen opgeknapt.

7 april is de nationale vrouwendag van Mozambique en dat hebben we met alle vrouwen uit het team gevierd. Wat doe je dan? Je koopt allemaal dezelfde doek (capulana) en trekt die aan. Lekker eten (wat we zelf mee hadden gebracht), een bemoedigend woord en… dansen!! Heel leuk EN goed voor de conditie. Foto van een deel van ons team.

Tja… zo gaat het met ons… hoe gaat het met jullie? Dank voor de enorme zegen die jullie voor ons zijn! Blessings!

Zoals we indertijd al op Judah zijn geboortekaartje hadden gezet: “Met zijn drieën is het nóg leuker!

Het is heerlijk om weer samen te zijn! Frank en ik kwamen op donderdag aan in Blantyre, Malawi. Daar hadden we 3 dagen bijeenkomsten met leiders van de verschillende YWAM basissen uit de regio en daar werden wij ingezegend als oudsten van de regio. SCA: South Central Afrika: Mozambique, Malawi, Angola, Zimbabwe en Zambia. Er waren velen uit Mozambique gekomen en de meesten van hen zijn niet alleen maar onze collega’s, maar ook onze vrienden. Het was heel goed om hen weer te zien. Wij mochten meteen aan de slag als vertalers van Engels naar Portugees (en omgekeerd). En omdat de oudste uit Angola vertraagd was (het kostte hem 5 dagen met de auto om te komen!) en een andere oudste verhinderd was (visum / stempel problemen), mochten wij ook meteen lesgeven en dagleiders zijn. Dank aan God die ons voldoende energie gaf! Het is ook gelukt om weer dozenvol medicijnen te kopen in Malawi. Daar is het namelijk veel goedkoper en er is ook een dramatisch tekort aan medicijnen in Mozambique.

Onze vrienden stonden ons al op te wachten!! – SCA bijeenkomst

Maandag reden we met onze eigen auto naar Lichinga, Mozambique: naar huis, waar we vreugdevol ontvangen werden door onze vrienden op de basis. EN waar we Judah na 3 maanden eindelijk weer zagen. Tjonge, wat hebben we elkaar gemist en wat gaan we van elkaar genieten de komende maand.

Vandaag naar migratie, met nòg meer goed nieuws. Judah en ik hebben onze DIRE Permanente ontvangen; onze verblijfsvergunning voor de komende 5 jaren. Frank is het gelukt om zijn verblijfsvergunning weer voor 1 jaar te verlengen en we gaan moedig door met documenten aanleveren totdat hij ook zijn DIRE Permanente zal ontvangen.

Dank voor alle gebeden voor ons en jullie meeleven. Wij hebben echt een goede tijd in NL gehad en zijn tegelijkertijd enorm dankbaar dat we weer zijn waar we horen en waar God ons geroepen heeft.

Liefs! FSJ

En jawel…. wij hebben onze tickets geboekt! 26 maart vliegen we via Rome en Addis Abeba (Ethiopië) en dan komen we 27 maart aan in Blantyre, Malawi, waar onze auto al staat. Daar hebben we een ontmoeting met YWAM (Youth With A Mission) leiders van de hele regio. Onze regio beslaat: Mozambique / Malawi / Zambia / Angola (ook Portugees- sprekend) en Zimbabwe. Een tijd geleden al zijn we gevraagd om als oudste mee te kijken / bidden / denken in deze regio. Daar hebben we ‘ja’ op gezegd en daar zal tijdens deze ontmoeting voor gebeden worden. Onze blik blijft vooral gericht op Lichinga, onze stad / Niassa, onze provincie / Mozambique, ons land. Tegelijkertijd willen we graag onze kennis en ervaring delen en zullen we wellicht ook wat vaker buiten de grenzen bezoeken af gaan leggen.

Maar eerst maar weer eens heerlijk in ons eigen team investeren! Gelukkig blijft de visie in onze provincie Niassa groeien en hebben we afgelopen jaar als team op 4 (!) verschillende plekken een plot land gekocht… daar gaan jullie meer van horen! Hieronder een video van onze Braziliaanse collega’s die visie hebben voor Colongo (11 km bij ons vandaan). Maar eerst even opscheppen over Judah:

Judah (links onder) met zijn ‘dorm-brothers’. Judah woont met in totaal 13 jongens in een huis (4 met hem op de slaapkamer). Met nog een paar slaapkamers rondom een gezamelijke woonkamer plus super actieve en leuke ‘dorm-parents’ (die zelf zendelingen in Madagascar waren / daar komen ze nog steeds regelmatig) die daaraan vast wonen, vormen ze een super leuk geheel. Nog 2 weken en dan vliegt Judah naar een andere stad in Malawi en zien we hem thuis, in Lichinga!

En zoals beloofd: nog een video uit Colongo, Mozambique. De visie wordt alleen maar groter! En dat is maar goed ook want: Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. – Mattheus 28: 20

Vandaag waren we in het ziekenhuis om het proces met huidkanker af te ronden: alles is goed. Ik moet verder herstellen met name van het verwijderen van de lymfeklieren maar voor de rest ben ik klaar en hoef ik volgend jaar pas weer op controle. Later die middag kreeg ik een telefoontje van een arts betreffende de scan na de jodiumslok na schildklierkanker: ook alles schoon! We moeten het instellen op mijn schildklier medicijnen nog afronden (waarvoor ik een afspraak heb staan op 19 maart) en ik zal onder controle blijven maar verder ben ik klaar.

Ik ben zo dankbaar: voor genezing! Voor héél veel kaartjes, ontelbare gebeden en bemoediging en praktische hulp van jullie allemaal! Ik ben een gezegend mens!

Ook hebben we weer een nieuw voorstel-filmpje. Deze keer een veteraan onder de BPBL-familie namelijk onze geweldige penningmeester. Het voorstellen doet hij verder zelf…..

Afgelopen donderdag was het zo ver: de scan die zou onthullen of de jodium slok bij Frank voldoende was aangeslagen. Er was een dubbele afspraak gepland, dus wij gingen er helemaal vanuit dat we na de scan meteen de uitslag zouden horen. Helaas, dat was niet zo en dus… zitten we nog steeds af te wachten en tja… afwachten vinden we geloof ik niet meer zo leuk. We gaan er vanuit dat we deze week een telefoongesprek krijgen met het Antoni van Leeuwenhoek met de uitslag en pas daarna kunnen we weer anderen dingen gaan regelen, zoals onze tickets boeken.

Wat vrolijker nieuws is dat ik ruim een week geleden, in de Baptisten kerk Enkhuizen een korte presentatie mocht geven. Dat was nog in de periode dat Frank radio actief was en dus niet te lang onder de mensen mocht zijn; vandaar dat ik daar alleen op het podium stond. Het is een goede opfrisser van wat we ook alweer allemaal in Mozambique doen en waarom we daar dus graag weer heen willen gaan. Kijk je mee? Groetjes!

Zo, dat was weer een interessante week!

‘Wanneer heb jij voor het laatst iets nieuws gedaan?’

Nou, afgelopen woensdag – op Frank zijn 50^e verjaardag kreeg hij de ‘jodium slok’ en verbleef vervolgens 48 uur in isolatie. Ik had echt het gevoel alsof ik hem bij de gevangenis afleverde met die sluis en loden deur. Maar… ook dat gaat weer voorbij. Frank heeft flink gedronken om alles door te spoelen en de straling ging vlot naar veilige levels en zo mocht ik hem vanmiddag alweer ophalen. Nu is het nog een week uitkijken want hij mag niet langer dan 30 minuten per dag dicht bij iemand in de buurt mag zijn (dus vooral ik moet afstand bewaren!). En daarna gaan dingen weer naar ‘normaal’ (wat is normaal ook alweer?!) en hopen we dat de schildklierhormonen die hij nu slikt ipv zelf aanmaakt, snel op een goed niveau gaan komen. Dank voor alle kaartjes, cadeautjes en appjes – daar heeft Frank enorm van genoten!

Ondertussen, vanuit ‘de cel’ kon Frank evengoed digitaal meedoen met de vergadering van onze Thuis Front Commissie samen met het (deels) nieuwe bestuur. Waar we afgelopen zomer gebed vroegen voor 2 nieuwe bestuursleden, kunnen wij nu met een dankbaar hart vertellen dat we een nieuwe voorzitter en een nieuwe secretaris hebben: Maarten Verbruggen en Elisa Ligt.

Maarten kennen we vanuit Andijk en hij stelt zich hieronder in een video voor (aan de video van Elisa wordt nog gewerkt):

In Mozambique zijn 5 lokale jonge collega’s met het openbaar vervoer naar het buurland, Malawi gereisd en hebben daar een training van King’s Kids bijgewoond en ook gewoon lekker veel lol gehad – wat enorm belangrijk is in het leven!!

King’s Kids International (KKI) is een internationale beweging die een ‘koninkrijk’-levensstijl omarmt die gebaseerd is op het gezin en generatiegebonden is. Ons doel is het mobiliseren, toerusten, uitreiken en verzorgen van kinderen, jongeren en gezinnen die God kennen, Hem vreugde brengen en Hem & Zijn Koninkrijk bekend maken. Dit gebeurt vaak met dans als middel om harten te bereiken.

KKI is momenteel actief in zo’n 75 landen en we willen het dus ook langzaamaan gaan starten in Mozambique. Dit kan een enorm goede manier zijn om onze eigen tieners (de kinderen van onze lokale zendelingen) verder op weg te helpen. Een heel aantal van hen heeft een duidelijke keuze voor Jezus gemaakt. Sommigen wonen op de basis in Lichinga, anderen wonen met hun ouders in ver weg gelegen dorpjes en zien we een paar keer per jaar. Zij zijn zelf heel enthousiast maar weten ook niet altijd waar ze met hun vragen naar toe kunnen. Dus als we ze zien, willen we graag in hen investeren en hen verder helpen groeien.

Hallo lieve mensen!

Er komt langzaamaan licht aan het einde van onze tunnel! Frank zal volgende week (12 februari – op zijn 50^e verjaardag nota bene!) zijn radioactieve jodium behandeling krijgen. Ook wel genoemd: “de jodium – slok”. Hij blijft 2 nachten in quarantaine in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis en daarna is hij nog een week licht radio-actief en mag dan dus niet te lang te dicht bij mensen in de buurt zijn. Dat is nog een uitdaging, maar ook daar komt weer een einde aan. Dan begint het instellen op de schildklier medicatie en daar zijn ze in het ziekenhuis niet al te bezorgd over. De hele schildklier is natuurlijk weg, dus er is niks meer dat interfereert en dat maakt het ook wel weer wat makkelijker.

Wij zitten er zelf rustig, redelijk vrolijk afwachtend in. Wij weten dat we de komende 5 jaar ieder jaar een keer naar NL gaan komen voor controle, maar (in overleg met ziekenhuis) gaan we ervoor om eind maart terug naar Mozambique te vliegen! Dat is ook de tijd dat Judah weer een maand schoolvakantie heeft, dus dan kunnen we elkaar heerlijk in ons eigen huis begroeten. “Eindelijk weer normaal”, zei Judah; “ik wil gewoon pizza op onze bank eten en samen een filmpje kijken!”  Wij zijn het helemaal met Judah eens!

God sprak niet overduidelijk over Frank zijn gezondheidssituatie. We ervaarden wel de hele tijd een rust dat het wel goed zou komen en dat werd bevestigd door vele gebeden die  jullie als achterban ook aan ons lieten weten. Maar God sprak wél meer en meer over het werk in onze provincie Niassa. Over stabiliseren en over uitbreiden. Het is tijd om te stabiliseren wat we hebben: dat wij gezond op het veld zijn samen met onze lokale collega’s. De kinderen naar goede scholen, stabiliteit in de inkoop en aanvoer van medicijnen en pap voor het gezondheidswerk. Goed onderhouden centra zodat we heel vrolijk nieuwe studenten om te trainen, kunnen ontvangen. Om alles stabiel te maken, daar is zeker nog heel wat voor nodig. En tegelijkertijd spreekt God over groei! Als wat we nu hebben gezond op poten staat, dan is het tijd om te vermenigvuldigen. Hoe dan?

[  ] Kliniek naar 3 dagen in de week open

[  ] Plan maken voor bijscholing collega’s en voor scholing van nieuwe collega’s

[  ] Het pap- project in de komende jaren uitbreiden naar 5 nieuwe locaties (waar vervolgens de kindersterfte af zal nemen en waar mensen misschien wel voor het eerst de liefde van Jezus ontmoeten)!

[  ] Nieuwe dorpen gaan opzoeken  / vriendschappen sluiten en onderwijs gaan geven. Er zijn nog wel 800 (!) dorpjes waar geen enkele christen woont… dat kan anders!

[  ] Onze Mozambikaanse collega’s willen wel! En wij moedigen hen aan alle kanten aan: als zij succesvol zijn, zijn wij het ook.

Wil jij meehelpen ons straks weer gezond en volledig gefundeerd naar Mozambique te laten gaan? Wij zijn nog op zoek naar maandelijkse sponsoren! En tegelijkertijd zijn we onbeschrijflijk dankbaar voor zovelen van jullie die ons al JAREN ondersteunen en ook in deze gekke en moeilijke tijd achter ons zijn blijven staan.

Als afsluiting nog een super kort, maar super leuk filmpje gemaakt door Benildo – de vriend van Judah die samen met hem de voetbal bediening is gestart:

Hallo lieve mensen!

Hoe gaat het met ons? Tjonge, er is nogal wat gebeurd! En tegelijkertijd is het heel veel wachten (ai, niet mijn sterkste punt).  

Bij Frank is 15 januari de andere helft van zijn schildklier weggehaald, daar horen we volgende week de uitslag van. De reden waarom ze deze helft weghaalden, is omdat ze dan straks met behulp van radioactief jodium de laatste kwaadaardige cellen die over waren van de zieke schildklierhelft kunnen bestrijden. Nu moet Frank nog ca. 4 weken wachten voordat alle waarden in zijn bloed genoeg zijn gedaald om de jodium behandeling te krijgen. Direct na de behandeling moet hij een tijd in quarantaine omdat hij dan letterlijk radio actief is… daar ziet Frank wel tegenop. Daarna zal hij starten met slikken van het schildklierhormoon en het duurt 6 weken voordat je kunt testen of je op de goede dosis zit. Oftewel… we zitten nog wel even hier in NL. Heel gek hoor, om weer zo lang in NL te zijn terwijl ons hart echt nog in Mozambique is. We hebben dagelijks contact met Mozambique en kunnen evengoed nog heel wat werk verzetten vanaf hier, maar het is natuurlijk veel leuker (en effectiever!) om het in Mozambique zelf te doen. Judah is alweer met zijn 4^e schoolweek gestart in Kenia, waar hij het goed doet.

Het lijkt erop dat het in Mozambique ondertussen weer wat rustiger wordt. De nieuwe president is aangesteld en het is gewoon nog niet helder wat de tegenpartij gaat doen. Er komt weinig nieuws uit het land.

MAAR er gebeuren ondertussen wèl allemaal mooie dingen in ons team en daar vertellen we graag over. Even een opsomming en vervolgens een mooi Portugees kinderlied:

• De kleuterschool in Mitava gaat weer starten met 25 kleutertjes
• Zomervakantie is bijna voorbij en ‘onze’ 104 kinderen van het ‘Project Scholing Kinderen’ bereiden zich voor om weer naar school te gaan. De meesten zijn een leuk aantal centimeters gegroeid en gaan weer een nieuw uniform aan laten meten. Er zijn ook een heel aantal kids die dit jaar naar een nieuwe school gaan: vàn de basisschool naar het voortgezet onderwijs. Trots op hen!!
• De kliniek gaat nu 3 dagen in de week open (was vorig jaar 2 dagen), zodat er nòg meer mensen geholpen kunnen worden en tegelijkertijd zodat het opleiden van nieuwe mensen door kan gaan. Één van onze collega’s zei heel mooi: “Door de kliniek zien mensen Jezus van dichtbij”!
• Het trainingsteam maakt plannen voor een FIE: Foundation In Education cursus van 3 maanden, waarin we leraren en anderen die veel met kinderen werken nieuwe manieren leren om kinderen educatief vooruit te helpen en hen het goede nieuws van Jezus uit te leggen.
• Een ander deel van het trainingsteam is alweer aan het bidden voor de volgende DTS: Discipelschip Training School waarin studenten God persoonlijker te leren kennen en vervolgens Hem ook bekend gaan maken.

Onze super lieve kleuterjuf, Bendita, heeft een aantal liedjes geschreven voor kinderen (ongekend in Mozambique!) en in een studio de liedjes opgenomen SAMEN met haar kleuterklas! Luister mee, dit is de tekst in het Nederlands:

Wij zijn kinderen van deze generatie die geroepen is in de kracht van Jezus.

 Halleluja – God zij geprezen!

Vervolgens vertellen de kids om de beurt wat ze geleerd hebben met Jezus:

• Ik ben mijn ouders gehoorzaam
• Ik kan mijn middageten delen met een vriendje
• Ik weet hoe ik goed met mijn vriendjes kan spelen
• Ik luister als de leraar iets uitlegt
• Ik heb geleerd om vriendelijk te zijn en ouderen te respecteren

Schatjes zijn het!

Graag wensen wij jullie allen een heel mooi, gezegend en gezond 2025! – Hierbij een update van ons: