Twee dagen geleden was Adao, één van onze werkers, aan het zagen met onze kleine zaagtafel. Toen hij niet goed oplette haalde hij zijn hand door de zaag en sneed daarbij zeer diep in zijn vingers. Het bloedde natuurlijk als een rund maar erger was dat hij zo goed als zeker een aantal pezen doorsneed. Zeker drie vingers waren zwaar vermink. Ik (Frank) was er niet dus was Sandra de ambulance-chauffeur. Iedereen bezorgd want we vreesden dat hij letterlijk een aantal vingers zou verliezen. Aangekomen bij de spoedeisende hulp wordt daar echter zeer laconiek over gedaan. Het was tijd om naar huis te gaan en ze waren volledig niet geinteresseerd in het lot van hun landgenoot. Er werd even naar gekeken en de conclusie was dat hij er niet dood aan zou gaan dus het was niet urgent! Super frustrerend om zoveel onwil te vinden op een plek waar ze mensen behoren te behandelen. Sandra heeft links om en rechtsom gepraat, gepushed en vragen gesteld maar er was geen enkele doktor die naar de kapotgezaagde hand wilde kijken. Er zat een verbandje om en iedereen vond het wel best en ging naar huis.
Je kan wel schreeuwen en janken tegelijk bij zoveel onrecht en onwil. Hij kreeg paracetamol en antibiotica tegen infectie en moest morgen maar terugkomen voor een rontgenfoto. De heren en dames van de rontgen komen pas om 8 uur terwijl de rest er al om 6 uur is en doen dan vervolgens een vast aantal van 10 mensen en gaan dan weer vrolijk naar huis. Kan ze niet schelen of er nog meer wachtenden zijn, ze gaan gewoon. Dus wij ‘s morgens vroeg Adao weer ophalen om als eerste in de rij te staan. Hij had niet geslapen van de pijn en het was echt een zielig hoopje mens wat we in de auto laadden. Na uren wachten op de rontgen en vervolgens op de uitslag werd er om 12 uur ‘s middags besloten dat ze hem gingen opnemen bij afdeling ortopedie. Dat is de verkeerde afdeling want hij moest naar chirurgie maar daar was nog altijd geen enkele dokter bereid naar zijn hand te kijken. Opnieuw wat pijnstillers en antibiotica en maar weer afwachten. ‘Morgen’ is hier het veelgebruikte woord waar wij een enorme afkeer van krijgen. Bij een situatie als deze moet je binnen 6 uur een operatie uitvoeren anders kan iemand zijn hand-functie voor de rest van zijn leven verliezen. Vandaag waren we weer bij hem op bezoek en raad eens wat afdeling chirurgie wist te melden (overigens opnieuw zonder naar zijn hand te kijken); ‘ja maar het is nu veel te laat om te behandelen’. Je zou zo’n iemand wel wat aan willen doen op zo’n moment. We zijn hier met ons team dagelijks aan het bidden of God een wonder wil doen. Vaak gebruikt God artsen en verplegend personeel om ons te genezen maar deze keer bidden willen we of God direct zonder hen een wonder wil doen. De artsen hier steken namelijk geen poot uit. Tot onze verbazing kon Adao vandaag zijn vingers bewegen; zijn duim, pink en wijsvinger zijn uit de gevarenzone. Hij kon de andere twee wel bewegen maar we vrezen alsnog dat de spieren naar zijn vingertoppen zijn doorgesneden. In één heeft hij wel gevoel maar in het andere vingertopje niet. Willen jullie meebidden voor Adao dat hij zijn vingers weer opnieuw kan gaan gebruiken?
