Gisteravond zijn onze vier vrienden Tim, Tim, Bob en Job aangekomen in Lichinga. Wel met de nodige vertraging vanwege werk aan de auto onderweg (één keer nieuwe banden kopen in Nampula en een keer een dag en nacht langs de weg in de bush met een lekke dieseltank), maar ze zijn er en het is supergezellig. Ik heb gister een grote pan nassi gemaakt voor de hele ploeg met sajoer-boontjes en pindasaus terwijl zij op onze bank zaten uit te rusten en je zag ze weer langzaam mens worden na een lange stoffige reis. De komende dagen gaan we dus wat rustiger aan doen met ons gewone programma om samen met ze op te kunnen trekken.
Bob is een bouwer (what’s in a name!) en we hebben meteen zitten kijken naar de dak-constructie en hoe we dat het best kunnen doen. Tim is de ‘piloten-Tim’ die bij ons in Almere in huis heeft gewoond, Job is zijn broer en andere Tim is een goede vriend van ze die ons tijdens ons verlof in Almere had bezocht. Ze komen hier lekker rondkijken en meehelpen en zijn super-enthousiast.
Wat betreft de bouw van ons huis hebben we de betonnen dwarsbalk gestort die op een hoogte van 2.20 mtr over het hele huis loopt (dus over de bovenkant van al je ramen en deuren). Vandaag gaan we het hout eraf halen en kijken wat er van geworden is. Dan nog drie rijen cementblokken metselen en dan beginnen we aan de schuine delen van het dak. Dat zal wel wat meer gepuzzel worden maar ik ben blij dat ik het eerst even met Bob kan doornemen. Ook gaan we het grote deksel van de sceptic tank storten.
De auto is een zegen en we gebruiken hem veelvuldig! Zoals gister bijvoorbeeld; even 20 balken hout halen, hup in de auto en een uurtje later weer thuis met al je materiaal in je achterbak. Ongekende luxe! Eergisteravond hadden we voor de tweede keer een ‘echte’ regenbui. We hebben wel vaker wat buitjes gehad zoals we die in NL kennen, maar als het hier echt regent dan komt het met zo’n kracht naar beneden dat alles lekt. Ook het huis waar we nu in wonen blijkt dus zo lek als een gieter. Beide badkamers zijn lek maar erger: ook de gastenkamer bleek één vergiet. Dus één groot waterballet en alle onuitgepakte dozen nat aan de onderkant. De regen gaat vaak gepaard met flinke windstoten en dan komt het water door alle kieren van de ramen heen. Dus Frank op pad met de kitspuit om het één en ander af te dichten en vervolgens het dak op om alle spijkers aan te slaan en waar ik een lek vermoedde een soort metaal tape op te plakken. Ik ben halverwege en hoop dat we het waterprobleem langzamerhand onder controle krijgen.
Veel liefs uit Lichinga!
