Veel mensen vragen ons hoe het is om in Mozambique kerst te vieren. Nou ik kan je vertellen dat dat in ieder geval heel erg ‘anders’ is dan thuis. De hele kerstsfeer is hier afwezig. Dus geen koude dagen maar warm afgewisseld met regenbuien vanwege het regenseizoen. Afgezien van drie slingers aan een Afrikaanse boom voor het hotel geen kerstversiering. Ik heb nog geen één kerstliedje gehoord; geen advent, geen kerststal, geen verlichting op straat of in de huizen, geen kerstkransjes. Wel veel kaarsen maar dat is dan weer normaal hier. Oftewel: je moet er zelf wat van maken.
Op eerste Kerstdag zouden we samen met de clan van Iris-Ministries een kerstlunch doen; iedereen neemt genoeg lekker eten mee en dan maken we er een buffet van. Daarna samen zingen en God aanbidden. Onze vier Hollandse jongens vonden het wel stoer om een hele geit te kopen en die dan te slachten dus ging ik ‘kerstinkopen’ doen bij Jan op de boerderij. Daar hebben ze geen geiten maar wel schapen en dat voor de helft van de prijs die ik anders op de markt betaal (25 euro voor een heel schaap). Samen met de boerderij manager ging ik het veld in op het land van Jan waar de kudde met schapen en koeien aan het grazen waren. Echter terwijl wij achter de schapen aangingen om er één uit te kiezen, was de grootste stier van de kudde bezig om één van ons uit te kiezen…
Njuma is een echte grote gespierde stier van een jaar of 3 die graag ondeugend is. Hij houdt ervan om met mensen te spelen en mede daarom hebben ze afgelopen jaar zijn horens er af gehaald. Maar terwijl ik mij op de schapen richtte, kwam Njuma achter mij lopen en zag zijn kans schoon: hij nam een korte aanloop en stootte zijn kop onder mijn kont, gaf gas en rende een kort stukje met mij op zijn nek om me vervolgens twee meter in de lucht te slingeren en te kijken wat er dan zou gebeuren. Ik was volledig verrast en voordat ik het wist smakte ik dus snoeihard op de grond. Mijn hele linkerkant in de kreukels, een dikke bloedneus (de tweede in mijn hele leven), mijn telefoon kapot, en de spieren in mijn linkerarm zo geraakt dat ik die arm nog steeds niet kan gebruiken. De herders hebben de stier snel weggejaagd zodat hij niet op mij ging staan en hebben me toen weer bij elkaar geveegd. Wat je al niet over hebt voor een goed stuk vlees.
Het schaap mocht gezellig bij mij in de cabine en ik was erg blij toen ik zwaar gehavend weer thuis was. Mooi, nu hoefde ik tenminste niet meer weg. Helaas! Toen even later Ismael langs kwam die ging kijken naar wat we morgen samen zouden gaan slachten, zag hij meteen dat dit schaap harstikke zwanger was. Dat gaat natuurlijk een beetje tegen de principes in en is ook economisch gezien niet slim. Dus Frank het schaap weer opbinden en weer terug naar de boerderij om mijn schaap te ruilen (ik had geen bonnetje maar had blijkbaar toch garantie). En toen voor een tweede keer hobbel de hobbel weer naar huis met een schaap in de auto (dit keer een mannetje- hoeven we niet meer over al dan niet zwanger te twijfelen).
De dag erop hebben we onder leiding van Ismael het schaap geslacht en gebraden op de BBQ om vervolgens met z’n allen naar de Iris-familie te gaan waar we een super-gezellige eerste kerstdag hebben gevierd. Dus dat is zo’n beetje kerst in Lichinga. Maandag gaan we voor drie dagen naar Lake Malawi met twee auto’s. Daar wordt het kamperen maar het is daar erg mooi en de jongens kunnen waarschijnlijk wel waterskiën. Ik wil ook wel maar denk niet dat ik op tijd hersteld ben om vrolijk mee te doen. Maar een paar dagen rust aan het water is iets waar ik wel heel erg naar uit zie. Heel veel liefs uit Lichinga. We hopen dat jullie allemaal een supermooie kerst hebben met familie en vrienden. Ook wensen we jullie de aanwezigheid van Jezus toe; Hij kwam naar de aarde om bij jou en mij te zijn. Dat is pas echt Kerst.
