4 vragen

Dit keer 4 vragen. Wij  zijn benieuwd wat jullie denken dat het antwoord is. Voor ons antwoord én foto’s, klik op de ‘lees meer’ knop!

1. waarom is iedereen blij als Frank de krant koopt?
2. Wat eten we zo ongeveer elke dag?
3. Wat is Judah’s nieuwe favoriete speelgoed?
4. Wat doen we als we naar de dorpjes gaan?

 

1. Nou, ten eerste is Frank zelf heel blij, dat hij even iets te lezen heeft; hij leest altijd alles wat los en vast zit. Ten tweede zijn de kinderen blij: zij zoeken de letters die ze al kennen op en roepen dan vol enthousiasme uit: ‘een O’ of ‘een I’! En als laatste is iedereen blij, want er is weer wc papier. Een rol wc papier hier kost 250 Kwacha (ongeveer 50 eurocent) en dat is een luxe die serieus alleen wij kunnen betalen. De rest is dus heel blij dat ze nu de krant hebben om hun billen mee af te vegen (en ja, inderdaad: daarna in die ‘longdrop’ te deponeren)!

2. Frank en ik proberen serieus elke dag groente te eten, maar dat wordt ons hier erg moeilijk gemaakt. Uien en tomaten heb je altijd wel, maar verder mogen we blij zijn als we een keer doperwten of wat kleine paprika’s of wortels zien. Maar wat je overal en altijd kunt kopen is: witte kool. Dat eten we dus zo ongeveer elke dag: als salade, gekookt en dan weer gekookt of als salade. Uiteraard met nsima (de geliefde maispap) of rijst.

3. Judah’s ‘nieuwe grote broers’: Didé en Erique komen uit een dorp waar ze zelf hun speelgoed moeten maken, want niemand in dat hele dorp heeft speelgoed. Didé is behoorlijk creatief en heeft bijvoorbeeld al auto’s en mobiele telefoons van klei gemaakt. Maar het mooiste is: spelen met pijl en boog! Ze pakken een tak die makkelijk te buigen is en gebruiken de plastic zak waar het brood in heeft gezeten om de boog te kunnen spannen. Pijlen zijn van riet en dat is hier in overvloed. Dus we zien de 3 jongens op elk vrij moment pijlen schieten. En ik moet zeggen dat ze er aardig goed in zijn! (Dus… ome Fred… bereid je maar voor op een competitie met Judah als hij straks in Nederland is)!

4. Regelmatig gaan we de dorpjes in omdat de mensen daar zelf vragen of we alsjeblieft willen komen om hen te vertellen over Jezus! We gaan naar een open plek en vertellen (soms met microfoon; heel erg interessant natuurlijk) wat God in onze levens heeft gedaan. Veel mensen willen dat we voor hen bidden. Ook zingen we en dansen we. Afrikanen vinden dat uiteraard prachtig, maar in de moskees (ook hier zijn de meeste mensen Moslims) is daar geen plaats voor. De mensen ontdekken iets van de vrijheid die we hebben in Jezus en ze zien hoe we naar ze toe komen, ze helpen en liefde voor hen hebben. ‘s Avonds laten we op een groot scherm, tussen 2 bomen in, de film van Jezus’ leven zien en dat maakt grote indruk. Velen vragen ons alsjeblieft terug te komen, want ze willen meer van Jezus weten! De velden zijn absoluut wit om te oogsten, maar waar zijn de arbeiders? Ooit eraan gedacht om zelf de zending in te gaan? De mensen hier zullen je met open armen ontvangen!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2014/09/15/4-vragen/

Geef een antwoord

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.