Bijna Thuis !!!

Een laatste krabbel voordat we weer voet zetten op Nederlandse bodem. Op vrijdagochtend hebben we de deur achter ons dichtgetrokken in Lichinga en zijn we door Bartolomeu en Cibele (collega’s) naar de grens gebracht. Dat kwam mooi uit want ondanks ons goede voornemen om licht te gaan reizen hadden we toch weer een heleboel koffers en tassen mee en als je met het openbaar vervoer reist krijg je tussen de grens van Mozambique en Malawi een stuk niemandsland wat je met de fietstaxi moet doorkruisen. Zie je het al voor je: Frank en Sandra allebei achterop een fiets en dan nog 4 fietsen voor alle koffers. Bartolomeu bracht ons helemaal tot aan de Malawiaanse kant dus dat bleef ons bespaard.

Vervolgens achterin een open bak naar Mangochi, vandaar met een minibus naar Zomba, in Zomba nog een keer wisselen, toen bleek de auto niet helemaal door te rijden naar Blantyre, maar te stoppen in Limbe wat toch nog 10 km scheelt, dus nog een minibus geregeld die voor een extra bedrag ons zou droppen op het busstation dicht bij Erwin en Laura (bevriende, NL zendelingen in Malawi). Aldaar een telefoontje met een publieke telefoon en ik kreeg Laura aan de lijn die er zo ongeveer net voorbij reed dus binnen vijf minuten zaten we bij haar en de twee jongste dochters die net terugkwamen van ballet in de auto ………

Een paar heerlijke dagen gehad bij Erwin en Laura. Wij hebben de afgelopen 8 maanden eigenlijk geen contact meer met hen gehad (we lezen wel elkaars blogs dus de hoofdlijnen wisten we wel) dus er was heel wat te vertellen over en weer. Zij hebben weer een prachtige stek nu ze verhuisd zijn. Enige minpunt is de watervoorziening; die is zowieso niet al te goed in Blantyre, maar de wijk waar Erwin en Laura in wonen ligt tegen een berg op dus daar hebben ze nog veel minder waterdruk. Sandra ging in bad, ik ging onder de douche en toen was het water op voor drie dagen (oeps)!

Samantha en Bas wonen met baby Michael in een huisje apart op het terrein en Sevanna was ook thuis na haar examens in Zimbabwe. Samantha en Sevanna zijn de 2 aangenomen dochters van Erwin en Laura. Het was een leuk familiegebeuren en we hebben genoten van de rust en de gezelligheid. ’s Avonds carcassone gespeeld (we zijn het nog niet verleerd dus maak je borst maar nat), met ze naar de kerk geweest, een natuurwandeling met lunch gedaan en als een van de eerste geweldige dingen: een BBQ! Vlees is namelijk ten eerste te verkrijgen in Blantyre en ten tweede 4 keer goedkoper dan bij ons in Mozambique.

Gisterochtend zijn we door Erwin op de bus gezet. Nou, niet helemaal want 500 meter voor het busstation werden we gecontroleerd door de politie en Erwin zijn verzekeringen waren net de week daarvoor verlopen. Dus een dikke prent en hij mocht niet verder. Gelukkig reed Shingi (Sevanna’s vriend) achter ons en bracht hij ons de laatste halve kilometer. Toen in de bus (die vervolgens eerst naar goed Afrikaans gebruik met draaiende motor 2 uur bleef staan) en we kwamen rond een uurtje of drie in Lilongwe aan. We kennen ondertussen een beetje de weg dus van de bus 100 mtr lopen naar Crystle Lodge, wat een low-budget guest-house is, en even een snelle hap scoren want we hadden nog niet gegeten. ’s Avonds zijn we gaan dineren bij een Indier en net als 5 jaar geleden hadden we het hele restaurant voor ons alleen. Wel erg lekker eten daar trouwens. Toen slapen en de volgende ochtend een taxi gescoord die ons naar het vliegveld bracht.

Daar eerst even ontbeten en toen boarden. Zoals vaak was er hier een laatste verrassing; die eerste keer wisten we niet dat je een uitgaansbelasting moest betalen van 30 usd en deze keer bleek bij de allerlaatste check, 2 minuten voordat het vliegtuig in moesten, dat we maar 6000 kwacha mee mochten (30 euro). We hadden er wel 27000 dus Sandra als een haas terugsprinten met de rugtas om geld te wisselen en het vliegtuig te halen. Terwijl ik zit te wachten zie ik dat de paspoorten echter bij mij in de tas zitten dus hoe komt ze door alle controles? En ook bij het wisselkantoor heb je je paspoort nodig. Tien slopende minuten later komt Sandra weer terug gespeerd, ik geef snel een paspoort en een boardingspas en ze gaat opnieuw met nog meer vaart terug om geld te wisselen. Op het laaste nippertje halen we ons vliegtuig en kan Sandra uithijgen in de stoel.

Ondertussen zitten we in een internetcafe in Nairobi en gaan over 5 uur naar jullie toe. Tot zo!!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2009/06/17/bijna-thuis/

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.