Welkom terug bij de avonturen van Frank en Sandra. Maar deze keer speciale aandacht voor de betere blunders en stunts van Frank. Deze week waren we op de boerderij bij Bonnie en Deborah. Jan is voor werk en inkopen op reis en om de dames niet alleen achter te laten op de boerderij hadden ze ons gevraagd om te komen logeren. Dat is niet alleen gezellig maar heeft als bijkomend voordeel dat we ook de auto kunnen gebruiken. Hoewel die in vrij slechte staat is moet er toch heen en weer worden gegaan naar de stad. Maar de volgende ochtend bij het ontbijt kwam iemand op de boerderij ons vertellen dat we een lekke band hadden. Ach, geen probleem, dat hebben we vaak genoeg gedaan, een bandje verwisselen. Dus hup, band eronder vandaan en het reservewiel er op gezet. Dezelfde dag nog in de stad laten maken voor 2 euro en weer terug. Maar goed het weer was verschrikkelijk nat en ik had geen zin om in de modder te gaan liggen om de band weer terug te wisselen. Totdat we op een middag een tijdje zon hadden gehad en ik nog een half uurtje voor het avondeten tijd had. Dus hup, moeren los, auto opkrikken, band eraf, originele band er weer op, moeren aandraaien, krik naar beneden en vervolgens komen er wat mensen wat vragen dus ben ik even afgeleid maar ach de klus is klaar…..
De volgende dag haal ik het team uit Tanzania op (dat is een half uur drillen over modderwegen) om vervolgens iedereen af te zetten voor het kantoor. Ik moet nog even snel naar huis mijn gitaar halen voor de worship. Nog geen driehonderd meter verder voel ik een tik en zakt de auto weg naar linksachter. In een flits van een seconde zie ik een wiel voorbij komen, hoor ik het schrapen van de remtrommel over het asfalt, merk ik dat mijn gewone rem bijna niets doet, trek ik bedaard aan de handrem en breng de auto keurig aan de kant van de weg tot stilstand. …..Pfffffff…… even uitblazen en een snel dankgebed dat mijn auto leeg was en dat er niemand gewond is geraakt. Terwijl twee jongens me helpen mijn wiel en losgeschoten remtrommel terug te halen schiet alles razendsnel door mijn hoofd. Wat is er gebeurd en hoe kan dat? En dan weet ik het direct; ik heb de moeren van het wiel niet nog een keer goed vast gedraaid nadat ik de auto op de grond had laten zakken met de krik. Een klassieke fout bij het wisselen van een wiel, zo uit het boekje van eenvoudige dingen die je niet mag vergeten. In NL zou je daar niet zo maar problemen mee krijgen maar op die verschrikkelijke wegen hier is het blijkbaar geen probleem om zes moeren volledig van je wiel af te trillen binnen een half uur tijd.
De rest van de dag (van acht uur ‘s morgens tot half vier ‘s middags) ben ik met monteurs bezig om onderdelen te organiseren. Omdat de trommel er af is gegaan zijn er nog een aantal onderdelen van het remsysteem kwijtgeraakt. Ondanks zoekacties vinden we slechts de helft van de onderdelen terug. Omdat onderdelen van een Ford hier bijna niet te krijgen zijn maken we het missende onderdeel uiteindelijk maar zelf van een gelijkend Toyata-onderdeel. Ik koop 6 nieuwe wielmoeren (25 euro met 15% korting afgepingeld) en na wat onderhandelen met de monteurs ben ik ook aan hen 25 euro kwijt (ze vroegen 35 euro). Uiteindelijk kom ik dus redelijk met de schrik vrij; 50 euro en een dag aan tijd kwijt is niet heel verschrikkelijk (hoewel we dit soort uitspattingen niet in ons zendelingenbudget hadden opgenomen).
Vanmiddag zijn we van de boerderij weer terug naar huis gekomen. We hebben eerst nog lekker gegeten bij Alice samen met Bonnie, Deborah, Aldenice en Pedro en nu zijn we weer in ons eigen huisje (met internet…best lekker). En zo zijn we weer een avontuur en een ervaring rijker.
