Terug uit Quelimane

Wij zijn terug uit Quelimane!

Quelimane- de hoofdstad van de provincie Zambézia. Het is daar een stuk warmer en het lijkt bijna wel een ander land. Daar is zandgrond ipv rode plakkerige aarde en er zijn palmbomen, kokosnoten en heerlijke sappige ananas!

We hebben er een aantal ontspannen dagen gehad in het huis van de nicht van Oliveira. Oliveira zelf was druk aan het rondrennen om alle laatste dingen voor zijn bruiloft te regelen. Wij gingen regelmatig naar de stad met Ismael, Dinis, Balbina en…. Laïdi (de dochter van Balbina, die na de kerst ook met hen naar Lichinga is gekomen)! Om een cadeau uit te zoeken voor het a.s. bruidspaar of gewoon om gezellig wat rond te lopen en een flesje cola te drinken. De bruiloft was mooi!

De bruiloft was mooi! Eerst naar de `registro`, om voor de wet te trouwen en daarna naar de kerk. Ik was de fotograaf (samen met nog wel 5 anderen met hun mobiele telefoon…), maar het was nogal frustrerend om te ontdekken dat ze hun fotoreportage na de kerk gingen maken… toen het al donker was… Het werd mij dus niet echt makkelijk gemaakt om er iets moois van te maken, maar toch zijn er wat leuke Quelimane foto`s.  Helaas kan ik nog niks laten zien, want een programma werkt niet. Zo gauw Frank dat uitgezocht heeft, komt er een `gallery Quelimane` bij.

Na Quelimane (en vervolgens een gezellig `op-de-hand-wasdag`) hebben we een heel gezellige eerste kerstdag gehad bij Orlando en Lisa. Wij kwamen daar al `s morgens (samen met Ismael, die ook met ons mee op reis was geweest) en tussen de middag hebben we ge-BBQ-ed want Orlando had een schaap van Jan gekocht. `s Middags hadden zij alle Jeugd-met-een-Opdrachters van Lichinga uitgenodigd voor een gezellig samenzijn. Zij hebben er dus echt heel veel werk aan gehad en er een bijzondere dag van gemaakt, ook al lijkt het hier totaal niet op kerst voor de rest.

De volgende 2 nachten hebben we niet kunnen slapen, omdat hier een traditioneel inwijdingsfeest is, waarbij ze bedachten dat ze de speakers op zijn allerhardst moesten zetten en die speakers zijn zo ongeveer op ons huis gericht, dus het klonk alsof het bij ons in de woonkamer was. De tweede nacht begon het rond een uur of 8 `s avonds en het hield de volgende morgen om 8:00 pas op. We waren helemaal op (want we moesten echt wel wat bijslapen van de reis en het vele verhuizen is ook intensief). We hebben Jan en Bonnie gebeld om te vragen of we alsjeblieft een paar nachten bij hen op de boerderij mochten logeren/ schuilen en gelukkig kon dat. Wat een rust daar!!! We zijn net terug, maar Frank is niet lekker. We dachten aan malaria, dus hebben in het ziekenhuis daarop getest, maar de test was negatief, dus dan weet je eigenlijk nog niks, want het zou evengoed nog steeds malaria kunnen zijn. We wilden medicijnen kopen, die je immuunsysteem aansterken en tegelijk ook malaria behandelen (mocht het toch stiekem malaria zijn), maar de ene apotheek was dicht en de andere (veel kleinere) had het niet- die heeft eigenlijk bijna niks… Dus morgen maar weer proberen. En ondertussen drinken we maar veel lemon-grass thee (plukken we uit de tuin) en Frank is nu knoflook aan het fijnstampen, want dat zuivert je bloed en we gaan dus maar lekker uit ons mond stinken :-). Ik ben niet ziek, maar wel gewoon heel moe. Dus we doen het maar rustig aan tot het einde van het jaar en hopen op veel nieuwe kracht voor het volgende.

Voor jullie allen: een knallend nieuwjaar!

(je weet pas wat je mist aan de gezellige, Nederlandse feestmaand als je in de zomer in Lichinga bent…)

en Gods zegen op jullie leven,
liefs, Frank en Sandra!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/12/30/terug-uit-quelimane/

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.