Het is vrijdagavond, half 7 en we zitten in een bakkerij/ restaurantje omdat we bedacht hebben dat we onszelf na een dag flink doorwerken op kantoor wel mogen trakteren op een avondmaaltijd!
De omgeving: 9 ronde tafeltjes met stoelen er omheen, waarvan er naast ons nog 2 bezet zijn (maar dat wisseld constant hier); 2 grote flatscreens met flinke herrie aan de wand; een toonbank waar je brood kunt kopen (en kaas voor maar 17 euro per 1,2 kilo…) en een andere toonbank met cake en waar je je andere bestellingen kunt doen. We hebben pizza besteld. Dat hebben we hier nog nooit gegeten en zijn dus erg benieuwd hoe dat er straks uit gaat zien en of het onze flinke trek gaat stillen. Het leuke van dit `restaurantje` is dat je hier kunt mailen; uniek! Dus dat moesten we uiteraard eens uitproberen.
Er gebeurt elke week zoveel dat het te veel wordt om op te schrijven maar we zullen de highlights maar even doornemen.
Als eerste en meest verrassende: we zijn verhuisd! Hoe dat zo? Nou, vrienden van ons hadden een gezellig onderonsje met een andere zendelinge die we net hebben leren kennen via de baptistenkerk. Ze vertelde dat haar collega plotseling ziek was geworden en met spoed naar Zuid-Afrika moest voor verder onderzoek. Hij had al gepland om over twee weken met vakantie te gaan naar Amerika en nu dit gecombineerd werd zou het huis een maand leeg komen te staan. En dus kwam de vraag of wij niet op het huis zouden willen passen. Het was zaterdag 8 toen er gebeld werd, op zondag zijn we naar het huisje gaan kijken en op maandag zijn we verhuisd met behulp van Orlando’s auto. Het is een ruim huis met drie slaapkamers en een grote woonkamer, een mooie tuin met vruchtbomen en lekker dicht bij het centrum van de stad.
Na 5 weken logeren genieten we erg van met z’n tweetjes zijn en zelf je huishouden runnen en koken. Natuurlijk heeft elk voordeel ook zijn nadeel (zie Johan Cruif): we zitten vlakbij een bar en geluidsoverlast is hier een onbekende term in die zin dat het gewoon normaal is je muziek zo hard mogelijk te laten klinken…..vanochtend om 7 uur ging de bar open!?!?!? Verder is er van alles lek, stuk en gebrekkig maar dat is elk huis hier. Onze lattenbodem van ons tweepersoonsbed bestond uit maar liefst 3 plankjes! Ik heb op de markt een paar meter hout en een zaag gekocht en dat is ook weer opgelost (zo eenvoudig maar niemand anders schijnt het te bedenken lijkt wel). Als laatste minpuntje is de elektriciteit van het huis zo zwak dat we maar één ding te gelijk aan kunnen doen. Je kunt dus wel de boiler aan doen maar dan kun je niet meer koken, de waterkoker gebruiken of de waterpomp. Maar goed, eergister ochtend zou ik brood halen en ik was binnen 3 minuten thuis met vers brood omdat de bakker op de hoek zit! Bij het huis horen verder een nachtwaker Santos (inderdaad dat betekent heilig, dus dat lijkt ons wel een goeie) en een hond Ntele. Het is een schat van een beest maar je bent binnen 5 seconden smerig omdat hij tegen je opspringt etc.
Wat betreft onze visie, wat we op korte termijn verwachtten te doen, gaat het hier best snel. Één van de eerste dingen die we wilden doen was het op poten zetten van het kantoor. We zien dat het kantoor de gateway gaat worden voor veel van de bedieningen en meer bekendheid voor Jeugd met een Opdracht Niassa, maar op dit moment zit de poort nogal dicht. Alles is aftands, stuk, vies en verwaarloosd. Er staat een kopieermachine, die is stuk. Er staan twee computers, die zijn stuk. Er staat een fax-machine, die is stuk. Het enige wat nog werkt is de gewone telefoon. Het gevolg hiervan is dat er zo’n half jaar niet aan communicatie is gedaan. We zijn al in de email gedoken, hebben flink gecommuniceerd (vooral Sandra) en hebben al een meeting gehad om te kijken hoe we het kantoor gaan opknappen, renoveren en uitbouwen. 
Dat gaat dus allemaal sneller dan verwacht. Over ons huishebben we al gemaild dus jullie weten dat we een terrein hebben gekregen van meer dan een halve hectare waar we nu een put op aan het graven zijn (bijna af, we gaan morgen weer kijken). Dat gaat dus sneller dan gedacht. Verder willen we veel contacten leggen met plaatselijke kerken en hun voorgangers. Aankomende zondag ga ik al voor de derde keer preken in weer een andere kerk. Dat gaat dus sneller dan gedacht. Ik heb vandaag een goede meeting gehad met de afdeling financien. Ook daar was grondige renovatie nodig. We hebben een paar knopen doorgehakt en doorgevoerd en hoe traag de bank ook werkt, het valt mee dat we het team binnen zo’n korte tijd in de versnelling hebben kunnen krijgen. Dat gaat dus sneller dan gedacht!
Wat ook sneller gaat dan gedacht is de komst van het regenseizoen. Er komt hier regelmatig een flinke Afrikaanse bui naar beneden. In een van de stormachtige avonden is één van de perzikbomen bij ons nieuwe tijdelijke huisje omgewaaid. Af en toe kiezen we er even voor om binnen te blijven als het met bakken uit de lucht komt. Verder is het hier wel gewoon lekker warm (tot nu toe elke dag 30 graden en meer).
Wat muziek betreft is hier ook nog genoeg te doen. Iedereen vind het heerlijk als ik de gitaar meeneem, maar dat is dan ook het enige instrument. Geen nood, op de heenweg hebben we een Afrikaanse trommel gekocht (in Malawi, want dat is hier helaas niet eens te verkrijgen), dus die nemen we voortaan ook maar mee. Wat betreft repertoire is het nog wat magertjes. Gelukkig hebben we Victor: hij heeft dat echte Afrikaanse enthousiasme om iedereen mee te krijgen in één of andere voor mij onbekende taal met een swingend lied met bewegingen.
Nou dat ware zo wat highlights. Hoe is het daar bij jullie? Afrika is zo anders dat we een boel dingen missen (vooral qua gemak en lekker eten), tegelijkertijd is het zo boeiend dat we niet anders zouden willen. Maar natuurlijk willen we wel op de hoogte blijven van wat er daar gebeurt.
En de pizza….? Die was heerlijk!
Groetjes,
Frank en Sandra
