Dank jullie wel voor jullie kaarten en gebeden en telefoontjes. Ik heb een heerlijke dag gehad. ‘s Morgens hebben we inkopen gedaan en internet in de staat en daarna als een tierelier aan het bakken (vier boterkoeken en een stapel oliebollen). Het begon alleen verschrikkelijk te hozen om twee uur en dan komt er dus echt niemand. Gelukkig hield het weer op om 15.00 dus toen liep het huis snel vol. In totaal hebben we 54 kleine en grote mensen over de vloer gehad en was al het eten dus zonder problemen opgeraakt. ‘s Avonds hebben we lekker gegeten (steak) dus mijn dag was compleet.
Vandaag zijn we achter ons oude huis (huis van Victor en Lori) aan het werk in de gemeenschap. Victor had gevraagd zijn buurjongetje te helpen en draaide al snel uit op een instant gezondheidsklas en we hebben 3 kids behandelt voor wormen. Na drie dagen kwamen die wormen er dus ook daadwerkelijk uit en wilde de rest van de gemeenschap graag dat we nog een keer kwamen om ook de rest te behandelen. Dat was dus vandaag: we hebben 50 kids en volwassenen behandelt en ook een aantal schimmelinfecties aan het hoofd. Er was ook een jongen die zo zwak was dat hij niet meer kon lopen: hij had volledige bloedarmoede, misschien wormen en had heel veel pijn in zijn ledematen. Zijn ouders waren twee maanden op het veld geweest en hadden het gewoon zo gelaten en nu was hij verschrikkelijk verzwakt. Meestal gaan mensen niet naar de gezondheidspost omdat ze geloven dat het allemaal komt door toverij dus waarom zou ja dan om gewone medicijnen vragen. Door deze verwaarlozing verliezen veel kinderen het leven hier. Deze jongen wordt in ieder geval vandaag nog naar het ziekenhuis gebracht (we gaan straks controleren!).
We gaan hartstikke goed met de outreach, waar het eerst nog wat langzaam ging zijn we nu goed op stoom en het is vreemd om te bedenken dat we al bezig zijn met de voorbereidingen voor evaluatie, diploma-uitreiking en de reis terug naar Malawi voor team. We zien echter wel uit naar even een tijdje rust en gewoon met z’n drietjes in een huis (dat hebben we alleen de eerste vijf weken van Judah’s leven gehad). Judah heeft genoten van zijn eerste banaan; hij vind het wel wat lastiger doorslikken dan melk maar hij is blij dat hij eindelijk eens mee mag doen aan tafel.
Liefs uit Lichinga van
Frank, Sandra, Judah en het team
