Trouwerij

We hebben afgelopen zondag onze eerste trouwerij in Afrika meegemaakt. Het was leuk en raar tegelijk. De zus van onze Portugese taalleraar ging trouwen en wij waren ook uitgenodigd. Bij aankomst bleek dat we tot de belangrijkste gasten hoorden (je zal maar blank én pastor zijn). Dus moesten we op het podium vooraan zitten met nog een paar hotemetoten. Er werd ook nog aangeboden dat ik even mocht preken….. IN HET PORTUGEES …..

….. maar die uitnodiging heb ik maar even afgeslagen. De uitgebreide dienst en maaltijd (van 9.00 tot 16.30) waren voornamelijk in het Makua (één van de drie stammentalen hier). We kregen er alleen iets van mee als er naar het portugees werd vertaald want dat beginnen we enigszins te volgen. Het was een leuke maar beetje vage kerk met aparte gebruiken maar ook erg interessant om te zien en mee te maken. Ze hadden een koortje van een andere kerk wat gewoon tussen de mensen zat en die hebben echt fantastisch gezongen, en ook heel veel. Dat was dus optimaal genieten voor iedereen. Behalve het bruidspaar want die hebben we de hele ceremonie niet zien glimlachten. Voor een deel door de spanning en de aandacht en voor een deel is het blijkbaar cultuur dat je vooral heel serieus moet zijn als echtpaar. We gingen een rondje lopen met z’n allen door de buurt en dat is echt een hele optocht. Het bruidspaar wordt de hele dag strict begeleid door de padrinhos die er direct achter lopen met een paraplu/sol. Voor hen uit gaan zingende vrouwen die allemaal hun capulanas voor hen neer leggen (capulanas zijn die wikkelrokken waar elke vrouw er één of twee van aanheeft). Er achter lopen dan jongens die ze weer oppikken en naar voren gooien zodat het bruidspaar ten allen tijde niet over de gewone grond hoeft te lopen (het was gelukkig droog). Het eten was bepaald niet strak georganiseerd. Wij moesten uiteraard op het podium eten maar er waren maar 15 borden terwijl er zeker 100 man zat. Dat je geen bestek hebt is hier geen probleem maar zonder bord wordt het toch lastig. Toen de taart wast aangesneden en het laatste gebed was uitgesproken moesten we als de wiedeweerga weer terug naar het centrum want om 17.00 moest ik spreken in bij de assembleia de Deus. Volgende week spreek ik trouwens in de zelfde kerk waar de trouwerij was. De contacten met andere kerken gaan gelukkig erg goed. Het feit dat ik in Nederland voorganger was maakt het geheel vrij soepel; ze vragen me snel en gemakkelijk om te komen preken. De contacten gaan meestal via vrienden en ywam-ers.

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.franksandra.nl/2008/12/11/trouwerij/

Geef een antwoord

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.