Rustig weekendje

We hebben een lekker rustig weekend gehad. Best lekker om even niets te hoeven voor te bereiden. Tijd om aan andere dingen te denken dan de volgende les enof preek. We hadden een kleine tegenvaller met de geiser: hij hangt buiten aan de muur en de wind tocht er zo hard langs dat de vlam een paar draadjes heeft doorgebrand. Gelukkig stond ik er naast toen iemand de warm water kraan opendraaide en ik had het meteen door. Dus een paar draadjes vervangen maar belangrijker, een goede kast om het ding (inclusief gasfles) heen bouwen waar wel genoeg zuurstof in en uit kan, maar waar de wind niet doorheen kan jagen.

Zaterdag zijn we met z´n tienen uit eten geweest. Het blijft lachen als je moet betalen; we waren met tien personen en dat kostte maar liefst 30 euro! We hadden een aantal van de locale staf uitgenodigd en gevraagd of ze hun visie voor de toekomst wilde vertellen. Wat een bijzondere verhalen en wat hebben die gasten een geloof dat God zal voorzien! Het was een bijzondere tijd samen en het was goed om onze vriendschap op deze manier te vieren. Zondag hebben we huiskerk gehouden met Jan en Bonni. Lekker gezongen en een aantal van ons deelden wat uit het Woord of vertelden iets wat ons bezighield op dat moment. ´s Middags zijn we naar een tweetal Amerikaanse gezinnen gegaan die in een dorpje verderop wonen. Hun doel is om aan de locale mensen te laten zien hoe ze met de middelen die ze hebben hun leven kunnen verbeteren. Zo hebben ze bijvoorbeeld een oven ontwikkeld met behulp van anderen die iedereen kan maken uit modder. Het gebeurt hier namelijk zeer regelmatig dat kleine kinderen in het open vuur vallen en de gevolgen zijn verschrikkelijk. Ook is het brandhout een probleem. Ze hebben een proef gedaan die liet zien dat je met een normale portie brandhout 8 grote pannen met water kunt koken en met hun modder oven maar liefst 28!!! De mensen wilden er eerst niets van weten; het zal wel weer iets mafs van die witte mensen zijn. Ze hebben er toen 7 bij de huizen in het dorp gemaakt en een paar weken later stonden er 25. Bleek dat ze het toch wel erg handig vonden en dat ze het dus zelf nagemaakt hadden: missie geslaagd!

Vandaag ben ik met Jan naar de stad: eerst hebben we wekelijks overleg met de rest van de staf en nu is het tijd voor emails. Hierna gaan we nog shoppen want we hebben het plan om vanavond zelfgemaakte pizza te maken. We hebben geen idee hoe dat gaat verlopen maar als je het niet probeert kom je het nooit te weten. Aangezien de kaas die wij hebben meegenomen al weer op is moeten we maar even kijken wat we op de pizza kunnen doen. Vanochtend was ik weer op volgens het normale ritme (6 uur), maar goed we gaan doen ook rond tienen slapen. En na wat bijbellezen had ik de hele afwas al klaar voordat de rest z´n neus liet zien. Toch handig als je niet al te veel slaap nodig hebt.

Het programma voor de rest van de week ziet er ongeveer als volgt uit: vanmiddag pizza maken. Dinsdag ochtend naar de markt met Elias om voedsel te kopen. Vervolgens neemt Elias ons mee naar de bejaarde mensen in Mitawe die hij wekelijks bezoekt. Veel oudere mensen worden totaal verwaarloosd maar Elias heeft echt hart voor ze, zoekt ze op en probeert ze te helpen. We nemen dus maar wat voedsel mee voor ze als we ze samen met Elias een bezoekje gaan brengen. Dan zijn we om 5 uur uitgenodigd bij de Cranes (weer een ander gezin zendelingen) hier vlakbij om te komen eten. Janno, Heather en hun 6 kids hebben we al eens eerder ontmoet dus het is leuk om weer eens te horen wat ze allemaal aan het doen zijn en om vriendschappen te bouwen voor als we straks hier gaan wonen. Op woensdagochtend gaan we met Jan rondrijden door Lichinga om te kijken waar we straks kunnen gaan wonen. Dat is best spannend en we bidden eenvoudig dat God ons in ons hart wil duidelijk maken wat de bedoeling is. Hij heeft ons hier gebracht, Hij heeft ons liefde voor deze mensen in hart gegeven dus Hij zal ons ook leiden naar een plek waar het goed is om te wonen. Woensdagavond gaan we dan met z´n allen eten bij Bartolomeus en Bethanja (de mensen van het schoolproject). Om bij te praten, om de verhalen te horen en voor ons ook een goede gelegenheid om ze te verrassen met een cadeau en wat financiele ondersteuning voor het project. Bartolomeus is timmerman en we gaan hem de accuboor geven die we hebben meegenomen. Dan kun je tenminste op elke lokatie boren en schroeven ergens indraaien zonder dat je eerst elektriciteit aan moet leggen.

Nou dat zijn zo een beetje de plannen voor de komende dagen. We genieten erg van de reakties op de blog en vinden het gaaf te merken dat jullie meeleven! Veel liefs!

Frank