En daar zijn we weer. Het intenet lag er een paar dagen uit maar we zijn back in the air. Wat hebben we hier ondertussen gedaan. Nou als eerste hebben we genoten van de stilte hier: we zitten op een vrij groot terrein met atlantisch regenwoud en dat is leuk om door heen te banjeren. Verder verpachten ze een deel van het terrein aan iemand die lama’s houdt; heb je opeens 100 lama’s voor je raam grazen, dat is weer eens wat anders. Op vrijdagavond zijn we naar een jeugddienst geweest van één van de grootste baptistenkerken hier in Curitiba. Het deed me erg aan de gemeente van dominee Bottenbly denken: goed georganiseerd, groot gebouw en een jeugdkerk met een ruime honderded jongeren met een eigen band. We hebben een wat liederen gespeeld, een stuk drama gedaan en ik heb gepreekt over ‘wandelen in het licht’. Het blijft verbazend hoe mensen hier reageren als je een oproep doet. Ik denk dat 90% naar voren kwam op de oproep om af te rekenen met slechte gewoonten en andere dingen waar we ons voor schamen. Gaaf!!! Verder heb ik goed opgelet als mijn schoonvader zijn evangelisatietruc deed met drie ongelijke touwtjes en die heb ik geoefend en gebruikt om mijn verhaal te doen….
Van het weekend hebben zijn we naar een duitse kolonie gegaan hier zo’n twee uur rijden vandaan. Het is een duitstalige mennonieten kolonie die naar het Friese plaatsje Witmarsum is vernoemd. Ze spreken dus naast Portugees dus ook allemaal Duits en dat was voor ons weer eens erg leuk om uit de kast te halen. Ook hier hadden ze een jeugddienst die wij voor het grootste deel hebben ingevuld. Mocht ik het verhaal van de drie touwtjes in het Duits gaan doen. We werden allemaal onderverdeeld in gastgezinnen waar we aten en ook bleven slapen. Op zondag was er in de grote kerk (ze hebben daar 7 kerken op 2000 inwoners) een doopdienst met daarna een heerlijke maaltijd voor de hele club. Het was erg gezellig en gelukkig ook zonnig want als de zon er niet is wordt het vrij snel koud (een graad of 13 maar dan in een huis zonder enige isolatie en zonder enige verwarming). We sliepen bij een jong pas getrouwd stel en we hadden een heel leuk contact: we konden ze bemoedigen en lekker met ze worshippen.
Vandaag is het maandag en hebben we onze vrije dag. Sandra ligt lekker in bed te lezen en we gaan vanmiddag met de club een kijkje nemen in het centrum van Curitiba. We hopen naast allerlei kerkelijke activiteiten ook binnenkort praktisch aan de slag te kunnen met het bouwen/opknappen van huizen voor sloppenwijkbewoners maar dat laat nog een beetje op zich wachten. We hebben al heel snel geleerd om dingen maar te nemen zoals ze komen want de plannen en afspraken wijzigen meestal een paar keer. Een goed leerschool voor een stel hollanders die erg aan tijd gewend zijn en bijvoorbeeld in Mozambique willen gaan werken.
Onze contact persoon hier (Bram Buitenhuis) is een lekker inspirend persoon. Hij werkt voor Team Xtreme en als ik zeg extreem dan bedoel ik ook extreem. Het is een team van drie krachtpatsers die door middel van show en entertainment het evangelie brengen op plekken waar andere middelen falen. Ze buigen letterlijk ijzer met handen, slaan met hun blote handen stenen door of doen dat door middel van een kopstoot. Hun specialiteit is dikke telefoonboeken doorscheuren en die zie je dan ook overal liggen. Het zijn gasten met een hele directe aanpak en een superradicale boodschap om Jezus te gaan volgen. God werkt op bijzondere wijze door hen heen en ze mogen het evangelie preken op openbare scholen waarbij ze regelmatig gebedsgenezing meemaken. Ze hebben ook een bijzonder contact hier met de burgermeester en wethouders. De secretaris van gezondheid was ziek en kon niet geholpen geworden en die genas direct onder hun gebed en toen brachten ze nog een aantal mensen van wie ook enkelen direct genazen van ziekten. Toen hadden ze duidelijk een open deur bij deze mensen.
Veel liefs van Frank en Sandra
