Frank & Sandra Obdam

Na vier dagen vrolijke gekte is de rust wedergekeerd in huize Obdam. Gister was de laatste dag vol mooie momenten en een gezellige feestmaaltijd als afsluiting. Sandra ging met de ploeg de markt op, terwijl ik voor 20 man eten ging koken, gelukkig met hulp van Dena, Chico, Elídio en Santos: onze vrienden van het trainingscentrum. Het was weer eens een charismatische combinatie van Mozambikaanse en Hollandse keuken: kip gemarineerd in citroen en knoflook op de BBQ en gebakken aardappeltjes met sla en komkommer uit eigen tuin.

Het was een mooie afsluiting van een hectische tijd en we waren blij dat we een aantal dingen konden combineren. Want leuk dat je gefilmd wordt, maar we wilden niet vergeten dat Jezus is opgestaan! Dus het was goed om ook dat met onze vrienden te vieren. Nu is het hier weer even rustig; tweede Paasdag kennen ze hier niet maar wij voeren hem gewoon vrolijk in. We hopen vandaag alleen nog wel iets te horen over onze auto. We vrezen dus dat de motor aan puin ligt maar we wachten nog even met in huilen uitbarsten totdat we het zeker weten.

Over de opnames van de EO zouden we nog veel meer willen vertellen, en dat zullen we een beetje doen in persoon als we in NL zijn maar voor de rest moeten we ons mondje dicht houden want het is geheim tot aan september – totdat het uitgezonden wordt (een goede oefening in geduld voor alle familie en vrienden zullen we maar zeggen). Wij zijn uiteraard wel razend nieuwsgierig naar hoe de uitzending eruit zal zien dus we hopen dat iedereen zijn videorecorder (oh nee, tegenwoordige doe je dat gewoon op je hard-drive geloof ik……..kan iemand ons komen updaten in NL over alle nieuwe technische snufjes?) aanzet en het opneemt zodat we het nog eindeloos kunnen terugzien.

Voor nu heel veel liefs en zoals jullie op de pagina hier rechts bovenaan kunnen zien is het aftellen begonnen! We zijn er bijna!!! Oh jah, en de baby van Dinis en Balbina heet……Jónatas ( = door God gegeven)

Frank, Sandra en Judah

Vandaag was de tweede filmdag.
Vanmorgen begonnen we met het filmen bij onze buren; in het dorp Malimusi, waar oma woont en Sónia die net een baby heeft gekregen en waar het altijd mooi is om op bezoek te komen. Oma en Rosa zaten rond het vuur, alvast de bonen te koken die ze die middag zouden gaan eten. Kinderen speelden op de mat, Sónia was aan wassen, uiteraard alles met de hand. Het was echt een prachtig tafereeltje om te filmen! Alles ging ook gewoon door terwijl de filmploeg bezig was. Modderhutjes met daken van gras; het echte Afrikaanse leven.
Frank bracht ondertussen Judah naar een vriendje in de stad. Onderweg begon het olielampje van de auto te branden. We hadden nog olie achter in de auto liggen en Frank kon er zo 3 liter ingooien (terwijl de auto dus nog maar net een grote beurt heeft gehad!). Weer doorgereden, maar een kilometertje verderop begon de auto wel een heel raar geluid te produceren. Frank was vlak bij de garage, maar toch maar gestopt. De moeder van het vriendje kon Judah ophalen en een andere vriend die toevallig langs kwam wilde de auto wel naar de garage slepen. We vrezen voor het ergste; we denken dat de motor helemaal naar zijn grootje is… dus voorlopig even zonder auto hier en (eerder dan we dachten) serieus na gaan denken over een andere auto…

Lees verder »

Hoera! Balbina, mijn vriendin en de vrouw van onze teamleider Dinis heeft afgelopen nacht een zoon gekregen!!! Om 22:40 belde Dinis, of ik even wilde komen checken; het was nog maar net begonnen. Toen ik 10 minuten later bij hen binnenkwam, had Balbina hele goede weeën en zijn we snel naar ons huis gegaan, want daar wilde zij bevallen. Als we naar het ziekenhuis zouden gaan, zou Dinis er nooit bij mogen blijven en dit keer wilde hij er juist graag bij zijn om zijn vrouw te ondersteunen en zijn kind geboren te zien worden. Dus snel naar huis over de bijzondere hobbelwegen met prachtige kuilen . Frank had ondertussen ons bed opnieuw opgemaakt met het benodigde plastic etc. en ons beddengoed verhuisd naar de kamer van Judah. Ja, hij is een super kraamverzorgster! Het was maar goed ook dat hij zo snel was, want nog geen kwartier later was de baby al geboren! Al met al een supersnelle bevalling van ongeveer een uur. Dinis en Balbina zijn beiden super blij met hoe het gegaan is. Voor Balbina was het zo’n compleet andere en veel betere ervaring dan bij haar eerste 2 kinderen. Zij vond het fijn mij als vertrouwde vriendin te hebben die haar begeleidde. Dinis kon de hele nacht verder niet meer slapen; hij bleef maar naar zijn zoon kijken en ook voor hem was het een hele goede ervaring. De baby woog 3,320 kg, ziet er goed gezond uit, kan al goed van zich laten horen, is alleen nog naamloos. Dus dat hebben jullie nog tegoed.

Lees verder »

Het zijn de laatste weken van het regenseizoen en dat zullen we weten ook. Het giet hier elke dag en avond, en dan niet een beetje. De grond is nu volledig verzadigd en als gevolg is alles rondom ons een modderpoel. Dan ben je blij met je vier-wiel-aandrijving op je auto! Het zorgt voor een wat langzamer ritme want bijna alles stopt als het regent. Mooi tijd dus om een blogje te schrijven.

Vanwege de regen blijven we dus vandaag maar binnen en gaan we de zolder opruimen. Alles er van af trekken, doorwerken, keuzes maken (in gebruik nemen, terugzetten, weggeven of weggooien) en dan weer inruimen. Morgen krijgen we bezoek voor drie dagen van een Schots echtpaar dat in een andere provincie wil gaan werken maar met Jeugd met een Opdracht verbonden willen blijven. Als zij donderdagochtend op het vliegtuig terug gaan komt met er met hetzelfde vliegtuig een EO filmploeg die vier dagen ons gezin (met name Sandra) wil volgen om daar vervolgens een 40-minuten documentaire van wil gaan maken die in September op de buis komt! Dat zijn spannende acties uiteraard. En nu maar hopen dat Sandra geen ster-allures ontwikkeld en dat ik er aan kan wennen om met een beroemdheid getrouwd te zijn .

Lees verder »